Toen we wat ouder waren, gingen we jaarlijks naar Lago di Piano in Itali\u00eb. Dan waren we de hele vakantie in dat meertje te vinden. Iets mooiers bestond er gewoon niet. Ik weet nog heel goed wat ik dacht als ik de eerste dag in het water lag: ik kan gewoon n\u00f3g vijf weken zwemmen. Mijn vader had lang vrij vanwege zijn baan in het onderwijs en het leven daar was niet duur.<\/p>\n\n\n\n
Deze zomer gaan we daar ook heen met onze zoon, schoondochter en kleindochter. Ik kijk er al enorm naar uit.\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"1963: Fijne vakantie in Biggekerke","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"1963-fijne-vakantie-in-biggekerke","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-12-07 14:11:07","post_modified_gmt":"2023-12-07 13:11:07","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4258","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4234,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 11:11:00","post_date_gmt":"2023-06-30 09:11:00","post_content":"\n
Hoe zou het gaan met Nederlands grootste film-icoon Monique van de Ven? Ze wordt deze zomer 71 en geeft ONS <\/em>een inkijkje in haar leven. \u2018Ouder worden bevalt me eigenlijk wel. Er is meer tijd voor vriendschappen, kunst en reizen. Dat we nu spontaan met twee koffertjes achterin een paar maanden op weg kunnen gaan, daar geniet ik van.\u2019<\/p>\n\n\n\nOuder worden, daar heeft Van de Ven het niet zo moeilijk mee. \u2018Mijn man en ik zijn gezond van lijf en leden, daar hebben we veel geluk mee. Ik merk niet zoveel verschil met tien jaar geleden. Een pijntje hier, een pijntje daar, maar dat is dan ook alles. Ik vind ouder worden eigenlijk iets positiefs. Behalve dat er om je heen meer mensen doodgaan. Daar heb ik het af en toe wel moeilijk mee, met die confrontatie. Maar het doet je er ook aan denken dat je nu gewoon moet genieten van wat je w\u00e9l hebt. Ik kan wel zeggen dat wij heel erg leven in het nu.\u2019 <\/p>\n\n\n\n
Druk genoeg <\/h2>\n\n\n\n Van de Ven doet het sinds een jaar of drie wat rustiger aan, maar vervelen doet ze zich nooit. \u2018Toen de serie Dokter Deen <\/em>afliep, wat een fantastische tijd was, dacht ik: ik heb 51 jaar keihard gewerkt. Nu neem ik een jaartje een sabbatical. Een jaar lang niets hoeven, dat beviel ontzettend goed. Toen brak corona uit en kreeg ik er nog twee jaar aan vastgeplakt. En inmiddels ben ik er zo aan gewend, dat ik eigenlijk niet meer hoef.<\/p>\n\n\n\nToch heb ik het druk genoeg. Edwin (de Vries, haar echtgenoot, red.) heeft een geweldig scenario geschreven met een Amerikaanse schrijfster. Daar zit een mooie rol voor mij in en dat produceren we ook. Het is nog een lang traject, maar heel leuk om mee bezig te zijn. Daarnaast wordt er een documentaire over mij gemaakt. En ik doe nog steeds veel interviews.\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\n
Blijven vechten<\/h2>\n\n\n\n Ook is Van de Ven al jaren ambassadeur van UNICEF. \u2018Er gebeurt zo veel in de wereld, daar kan ik \u2019s nachts van wakker liggen. Het lijkt zo onoplosbaar. Al die verschrikkelijke dictators die de boel verzieken voor iedereen. Veel kinderen gaan eraan ten onder. Ik vind het belangrijk dat we met z\u2019n allen blijven vechten voor een betere wereld en ons daarover uitspreken. We moeten naar elkaar omkijken.\u2019<\/p>\n\n\n\n
En dat geldt wat Van de Ven betreft natuur\u00adlijk ook in ons eigen land. \u2018Alles wordt maar wegbezuinigd. Ik zou iedereen wel wakker willen schudden: wat zijn jullie nou aan het doen? Ik zie een familielid vreselijk tussen wal en schip raken. Dan denk ik: had nou meteen in het begin beter voor haar gezorgd. Dan had ze niet drie keer naar het ziekenhuis gehoeven, wat veel meer geld kost. Het is allemaal zo penny-wise pound-foolish<\/em>. Kijk naar de asielcrisis. Eerst sluiten ze asielzoekerscentra om kosten te besparen en nu is er nergens meer plek. Dan worden mensen dus niet meer goed opgevangen en wat cre\u00eber je dan? Daar kan ik echt woedeaanvallen over krijgen.\u2019<\/p>\n\n\n\nDierbaar<\/h2>\n\n\n\n Toch staat Van de Ven positief in het leven. Haar gezin en vrienden, daar leeft ze voor. \u2018We zijn net vijf weken in Los Angeles geweest en hebben daar Paul Verhoeven en zijn vrouw Martine veel gezien. We zeiden nog tegen elkaar: niet te geloven dat we al 51 jaar bevriend zijn. In het begin met Turks Fruit <\/em>hebben we veel aan elkaar gehad. We hebben natuurlijk allebei veel te danken aan die film, daar zijn we heel gelukkig mee. En ook in de jaren daarna hebben we alles van elkaar meegemaakt, er is veel ge\u00adschiedenis. Het was een dierbaar weerzien.\u2019<\/p>\n\n\n\nBeeld:<\/strong> Anefo, Nationaal Archief<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\nWe hebben beiden veel te danken aan Turks Fruit<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Het dag in dag uit samen op de set staan, heeft Van de Ven vaker dicht bij haar collega\u2019s gebracht. \u2018Mijn carri\u00e8re is een aaneenrijging van families geweest. En die mensen zie ik ook nog steeds. Ga maar na: vanaf half zes \u2019s ochtends sta je samen op een set en dat een paar maanden lang. Ik voel me ook altijd heel verantwoordelijk. Meestal speel ik een hoofdrol. De mensen die er niet dagelijks zijn, probeer ik dan zo veel mogelijk op hun gemak te stellen. Dat geeft mij zelf ook een fijn gevoel, een beetje als moeder van de cast <\/em>en crew<\/em>. Achteraf hoorde ik wel eens dat collega\u2019s het van tevoren spannend vonden om met mij te werken, omdat ze bijvoorbeeld mijn foto op de toneelschool hadden zien hangen. Maar echt, dat is binnen een uur weg, want zo zit ik helemaal niet in elkaar.\u2019<\/p>\n\n\n\nWillen leren<\/h2>\n\n\n\n Met veel toewijding bereidde Van de Ven altijd haar rollen voor, en dat was voor haar een van de mooiste kanten van het vak. \u2018Alles wat ik weet heb ik door films geleerd. Ik leerde over het leven door mijn rollen, door met regisseurs te praten en me te verdiepen in de personages. De ene keer was ik vroedvrouw, de andere keer fotograaf. Ik heb voor Dokter Deen <\/em>lang stagegelopen bij mijn eigen huisarts. Wie heeft dat geluk? Dat je dat soort dingen mag doen? Dat zijn natuurlijk fantastische leerscholen.\u2019<\/p>\n\n\n\nDe voorbereidingen zaten niet alleen in het verdiepen in het personage. \u2018Ik heb het altijd belangrijk gevonden om ook alle technische facetten van films te begrijpen. De camera is voor mij een partner, als wij geen goed rapport <\/em>hebben met elkaar, dan kan ik de sterren van de hemel spelen, maar dan komt het niet over. Dus ik wilde altijd weten hoe het zat met het licht, de camera, de lenzen. Je speelt heel anders met een 24mm lens dan met een 50mm lens, die close-up is. En ik heb me als script girl <\/em>verdiept in continu\u00efteit. Als je niet continu bent in bepaalde shots, dan kan de regisseur het niet aan elkaar plakken. Ik heb altijd willen leren, willen weten hoe ik het beter kon doen. Dat is gewoon een interesse.\u2019<\/p>\n\n\n\nInteressanter <\/h2>\n\n\n\n De rollen veranderen natuurlijk mee met de leeftijd van een acteur. Maar de voorbereiding op een rol, dat blijft volgens Van de Ven eigenlijk altijd hetzelfde. \u2018Er is altijd heel veel werk aan de winkel om een rol goed te doen. Dat wordt niet makkelijker of sneller omdat je meer ervaring hebt. Misschien moet je er juist wel iets harder voor werken als je ouder wordt. De rollen worden vooral interessanter. Het zijn personages met meer bagage, ze hebben meer meegemaakt. Ik zou misschien nog wel eens in een koningsdrama willen spelen. Shakespeare, of iets in die categorie. Maar eerlijk gezegd is het voor mij wel klaar, ik heb genoeg gedaan. Als er iets voorbijkomt, kijk ik of ik er zin in heb. En soms lees ik een boek waarvan ik denk: nou, dat is toch wel interessant. Dat blijft altijd. Maar ik hoef niet meer zo nodig. En dat is een heel lekker gevoel.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Griezelig <\/h2>\n\n\n\n Hoe kijkt Monique van de Ven aan tegen de cancelcultuur <\/em>en de opgelegde inclusiviteit die nu door onder andere de culturele sector raast? \u2018Ik denk dat we \u2013 net als met MeToo <\/em>\u2013 door een periode van extremen moeten gaan, om uiteindelijk ergens in het midden uit te komen. Je ziet nu in elk programma en elke serie: oh ja, natuurlijk, we moeten inclusief zijn. En dat leidt af, je kijkt niet meer naar de karakters die ze spelen. Maar ja, het zal moeten. Anders verandert er niets.<\/p>\n\n\n\nIk hoef niet meer zo nodig. En dat is een heel lekker gevoel\/citaak hoef niet meer zo nodig. En dat is een heel lekker gevoel<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Als ik hoor dat we teksten gaan veranderen in boeken die lang geleden geschreven zijn, word ik daar behoorlijk gek van. Of als kinderen in Amerika niet meer mogen lezen over seksualiteit. Dat is te absurd voor woorden allemaal. En ook griezelig. Ik denk wel dat we in opstand moeten komen als het te ver gaat, er zijn grenzen. Al is het maar om ter sprake te brengen dat er ook een andere kant is.<\/p>\n\n\n\n
Uit Dokter Deen, Beeld<\/strong>: Mark de Blok<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\nNieuwsgierig blijven <\/h2>\n\n\n\n Van de Ven heeft wel idee\u00ebn over hoe we kunnen zorgen dat we niet doorslaan. \u2018Lees veel en blijf op de hoogte van politiek en kunst. Mensen gaan nog veel te weinig naar musea. Terwijl het zo heerlijk is om je onder te dompelen. Zeker als je ouder wordt, is het belangrijk om nieuwsgierig te blijven. Reis eens door Nederland, ga eens naar een stad die je nog niet kent. Wees een spons die zoveel mogelijk opzuigt, zodat je daar nog heel lang op kan teren. Dat maakt het leven zo rijk.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Beeld<\/em><\/strong>: Ester Gebuis<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Monique van de Ven","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"monique-van-de-ven","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-11-23 13:55:06","post_modified_gmt":"2023-11-23 12:55:06","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4234","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4247,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 12:23:16","post_date_gmt":"2023-06-30 10:23:16","post_content":"\nVan vallen en opstaan wordt men sterk en krachtig. Maar wat als u ouder en brozer wordt? Dan kunnen de gevolgen van een val zowel fysiek als emotioneel groot zijn. Gelukkig kunt u zelf het valrisico beperken. We geven u graag de nodige praktische tips. Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met zorgverzekeraar VGZ, die vanuit de aanvullende verzekering diverse preventiecursussen en programma\u2019s vergoedt.<\/p>\n\n\n\n
Vallen is een veelvoorkomend probleem onder ouderen. De cijfers liegen er dan ook niet om volgens Kirsten Evenblij van Veiligheid.nl, het kenniscentrum letsel\u00adpreventie: \u2018In Nederland belandt elke vijf minuten een 65-plusser op de Spoedeisende Hulp (SEH) na een valpartij. E\u00e9n op de drie ouderen valt minstens een keer per jaar. Ongeveer 10% van deze incidenten zorgt voor lichamelijke schade, zoals hoofdletsel of een gebroken heup waarvoor behandeling op de SEH nodig is. Hoe hoger de leeftijd, hoe groter de kans op een valincident. Van de 85-plussers komt de helft in een verpleeghuis terecht na een val en is het percentage ernstig letsel en verlies van kwaliteit van leven het grootst.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Valangst<\/h2>\n\n\n\n Ook wanneer er geen lichamelijke schade is, kan een val grote impact hebben. \u2018Vaak ontstaat de angst om opnieuw te vallen, waardoor iemand onzekerder wordt en minder gaat bewegen. Dit heeft ook weer gevolgen: spieren worden minder sterk, mensen verliezen hun zelfstandigheid, komen het huis minder uit en kunnen hierdoor in een sociaal isolement raken. Dan is het raadzaam om een speciale valangst-training te volgen\u2019, aldus Evenblij. Toch is er volgens de valpreventie-expert ook goed nieuws te melden: u kunt zelf veel doen om een val te voorkomen. Verderop vindt u de voornaamste tips van Veiligheid.nl.<\/p>\n\n\n\n
Combinatie van factoren<\/h2>\n\n\n\n Maar waarom wordt de kans om te vallen eigenlijk groter naarmate u ouder wordt? Volgens Evenblij is het vaak een combinatie van factoren: \u2018Uw spiermassa neemt vanaf uw vijftigste snel af, tot wel 50% op tachtig\u00adjarige leeftijd. Zorg daarom dat u dagelijks voldoende beweegt. Dit houdt de gewrichten soepel, versterkt botten en spieren, verbetert het evenwicht en zorgt ervoor dat u langer zelfstandig dagelijkse taken kunt blijven uitvoeren.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Voorkom dat u valt<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n\n\n
Medicatie en voeding<\/h2>\n\n\n\n Het uithoudings- en gezichtsvermogen nemen eveneens af, terwijl de kans op aandoeningen zoals reuma en Parkinson toeneemt. Bovendien stijgt veelal het medicijngebruik. \u2018Medicijnen kunnen, zeker in combinatie, invloed hebben op het reactievermogen en de bloeddruk. Laat u daarom goed adviseren door uw apotheker of huisarts\u2019, raadt Evenblij aan. Ondervoeding kan eveneens een rol spelen. \u2018Deze oorzaak komt vaak pas na een val aan het licht. Voldoende goede voeding is belangrijk voor uw botten en spierweefsel, en helpt om uw bloedsuiker stabiel te houden.<\/p>\n\n\n\n
Zo blijft u fit en in staat eropuit te trekken<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n\n\n
Losliggend kleedje<\/h2>\n\n\n\n Daarnaast zijn er omgevingsfactoren die het valrisico verhogen. \u2018Denk bijvoorbeeld aan een gladde vloer of een losliggend kleedje. Slecht licht, hoge drempels of te losse pantoffels kunnen eveneens een val veroorzaken. Het grootste aantal valpartijen vindt plaats in de badkamer, waar iemand uitglijdt of struikelt. Het uit bed en van de trap vallen komt ook veel voor. Kijk daarom eens kritisch naar de veiligheid in huis.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Valrisicotest<\/h2>\n\n\n\n Nederland telt zo\u2019n 1,1 miljoen ouderen met een verhoogd valrisico. Maar wanneer behoort u nu tot deze groep? Evenblij: \u2018Stel uzelf drie vragen: bent u de afgelopen twaalf maanden gevallen? Bent u bezorgd om te vallen? En heeft u moeite met bewegen, lopen of balans houden? Als het antwoord bij een of meerdere vragen \u2018Ja\u2019 is, dan heeft u een matig of verhoogd valrisico. Neem dan contact op met uw huisarts, die een valanalyse en looptest bij u kan uitvoeren.\u2019 Maar ook als u een laag valrisico heeft, is het belangrijk om u bewust te zijn van de risico\u2019s en om preventieve maatregelen te nemen. \u2018Want zo blijft u fit en in staat eropuit te trekken of uw hobby\u2019s uit te oefenen\u2019, benadrukt ze.<\/p>\n\n\n\n
Beweegprogramma\u2019s<\/h2>\n\n\n\n Evenblij adviseert ouderen dan ook om in beweging te blijven: \u2018Er is altijd een passend beweegprogramma te vinden. In Balans <\/em>is bijvoorbeeld bedoeld voor thuiswonende 65-plussers met een verhoogd valrisico. In veertien weken tijd gaan zij in een groep aan de slag met zowel de bewustwording van risicofactoren als het verbeteren van balans, mobiliteit, conditie en zelfvertrouwen. Deze cursus is niet alleen leerzaam, maar zorgt vaak ook voor nieuwe sociale contacten, merken we. Een mooie bijvangst! En voor senioren die kwetsbaar zijn, is het Otago<\/em>-oefenprogramma zeer geschikt. Deze cursus van twaalf maanden wordt op maat gemaakt en is zowel individueel als in een groep te volgen.\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\nTaboe<\/h2>\n\n\n\n VGZ vergoedt vanuit de aanvullende verzekering (het preventiebudget) vier preventieve cursussen en trainingen. De hoogte verschilt per aanvullende verzekering. Heeft u als lid van KBO-Brabant de aanvullende verzekering VGZ Zorgt? Dan heeft u een extra ruim budget. En vanaf 2024 krijgen gemeenten van de landelijke overheid de taak om valpreventie aan te bieden aan hun inwoners van 65 jaar en ouder. \u2018Zo wordt de drempel zo laag mogelijk gehouden. Niet alleen financieel gezien, maar ook door ouderen te helpen om over een stukje schaamte heen te stappen\u2019, stelt Evenblij. Volgens haar heerst er onder hen namelijk vaak een taboe op vallen. \u2018Het nadeel van valpreventie is dat de noodzaak hiervan vaak pas voelbaar is op het moment dat het u overkomt. Beseffen dat u een hoger risico loopt om te vallen, hoort echter bij het erkennen van een toenemende kwetsbaarheid bij het ouder worden. Dus neem de regie in handen, zorg ervoor dat u fit en op de been blijft door uw valrisico\u2019s te beperken.<\/p>\n\n\n\n\n\n
I<\/em><\/strong>llustratie<\/em>: Nicolas Trottier<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Hoe verkleint u het risico om te vallen?","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"hoe-verkleint-u-het-risico-om-te-vallen","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-11-23 13:49:34","post_modified_gmt":"2023-11-23 12:49:34","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4247","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4297,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 10:26:49","post_date_gmt":"2023-06-30 08:26:49","post_content":"\nHet kan uw buurman zijn. Of uw vriend. Of uw vader. Zo\u2019n 200.000 soldaten vochten vanaf augustus 1945 voor Nederland tegen een onafhankelijk Indonesi\u00eb. Maar hun verhalen horen we nauwelijks. Ze dachten de Oost te gaan bevrijden van de Jappen, maar kwamen terecht in een onafhankelijkheidsoorlog. En zwegen erover.<\/p>\n\n\n\n
Voor filmmaker Daan van Citters (30) en acteur Joenoes Polnaija (33) ging het om hun opa\u2019s. Daans opa was commandant in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Beide opa\u2019s van Joenoes waren voetsoldaat in datzelfde KNIL. Mannen die allemaal voor Nederland vochten, maar toch op geen enkele manier gelijk waren. Op zoek naar de geschiedenis van hun grootvaders, traden de vrienden letterlijk in hun voetsporen. Daan en Joenoes vertrokken naar Indonesi\u00eb, waar ze de documentaire Kleinkinderen van de Oost <\/em>maakten. Het deed de kleinzonen nadenken over goed en fout. Over slachtoffers en daders. Over trauma\u2019s die van generatie op generatie worden doorgegeven.<\/p>\n\n\n\nJapan<\/h2>\n\n\n\n Voor filmmaker Daan van Citters (30) en acteur Joenoes Polnaija (33) ging het om hun opa\u2019s. Daans opa was commandant in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Beide opa\u2019s van Joenoes waren voetsoldaat in datzelfde KNIL. Mancnen die allemaal voor Nederland vochten, maar toch op geen enkele manier gelijk waren. Op zoek naar de geschiedenis van hun grootvaders, traden de vrienden letterlijk in hun voetsporen. Daan en Joenoes vertrokken naar Indonesi\u00eb, waar ze de documentaire Kleinkinderen van de Oost <\/em>maakten. Het deed de kleinzonen nadenken over goed en fout. Over slachtoffers en daders. Over trauma\u2019s die van generatie op generatie worden doorgegeven.<\/p>\n\n\n\nWij hebben verteld wat onze opa\u2019s nooit konden of mochten bespreken<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Onafhankelijkheidsoorlog<\/h2>\n\n\n\n Augustus 1945. Na de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki capituleerde Japan. Ook Nederlands-Indi\u00eb was weer vrij, maar terug onder Nederlands regime was voor de inwoners ondenkbaar. Een nieuwe vrijheid lonkte, zonder het juk van de Nederlandse kolonisator. Soekarno riep de onafhankelijke Republiek Indonesi\u00eb uit, maar Nederland verzette zich met hand en tand. Op 17 augustus, twee dagen na de capitulatie van Japan, startte de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Tijdens die oorlog, die tot en met december 1949 zou duren, zette Nederland zo\u2019n 200.000 militairen in. Deels uit Nederland, deels van de eilanden zelf. Joenoes\u2019 opa\u2019s Simon Lumulisanaij en Frans Polnaija leefden een simpel, maar arm leven op de Molukken. \u2018Hen werd soldij geboden en kans op een beter leven\u2019, legt Joenoes hun keuze uit om zich bij het KNIL aan te sluiten. Zouden de grootvaders het anders hebben gedaan als ze vooraf hadden geweten waar ze in terechtkwamen? Dat ze hoopten net zo onthaald te worden als de Canadezen, maar in werkelijkheid dorpen moesten bestormen waar ook vrouwen en kinderen werden vermoord? Daan en Joenoes vermoeden van wel.<\/p>\n\n\n\n
