Toen we wat ouder waren, gingen we jaarlijks naar Lago di Piano in Itali\u00eb. Dan waren we de hele vakantie in dat meertje te vinden. Iets mooiers bestond er gewoon niet. Ik weet nog heel goed wat ik dacht als ik de eerste dag in het water lag: ik kan gewoon n\u00f3g vijf weken zwemmen. Mijn vader had lang vrij vanwege zijn baan in het onderwijs en het leven daar was niet duur.<\/p>\n\n\n\n
Deze zomer gaan we daar ook heen met onze zoon, schoondochter en kleindochter. Ik kijk er al enorm naar uit.\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"1963: Fijne vakantie in Biggekerke","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"1963-fijne-vakantie-in-biggekerke","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-12-07 14:11:07","post_modified_gmt":"2023-12-07 13:11:07","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4258","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4234,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 11:11:00","post_date_gmt":"2023-06-30 09:11:00","post_content":"\n
Hoe zou het gaan met Nederlands grootste film-icoon Monique van de Ven? Ze wordt deze zomer 71 en geeft ONS <\/em>een inkijkje in haar leven. \u2018Ouder worden bevalt me eigenlijk wel. Er is meer tijd voor vriendschappen, kunst en reizen. Dat we nu spontaan met twee koffertjes achterin een paar maanden op weg kunnen gaan, daar geniet ik van.\u2019<\/p>\n\n\n\nOuder worden, daar heeft Van de Ven het niet zo moeilijk mee. \u2018Mijn man en ik zijn gezond van lijf en leden, daar hebben we veel geluk mee. Ik merk niet zoveel verschil met tien jaar geleden. Een pijntje hier, een pijntje daar, maar dat is dan ook alles. Ik vind ouder worden eigenlijk iets positiefs. Behalve dat er om je heen meer mensen doodgaan. Daar heb ik het af en toe wel moeilijk mee, met die confrontatie. Maar het doet je er ook aan denken dat je nu gewoon moet genieten van wat je w\u00e9l hebt. Ik kan wel zeggen dat wij heel erg leven in het nu.\u2019 <\/p>\n\n\n\n
Druk genoeg <\/h2>\n\n\n\n Van de Ven doet het sinds een jaar of drie wat rustiger aan, maar vervelen doet ze zich nooit. \u2018Toen de serie Dokter Deen <\/em>afliep, wat een fantastische tijd was, dacht ik: ik heb 51 jaar keihard gewerkt. Nu neem ik een jaartje een sabbatical. Een jaar lang niets hoeven, dat beviel ontzettend goed. Toen brak corona uit en kreeg ik er nog twee jaar aan vastgeplakt. En inmiddels ben ik er zo aan gewend, dat ik eigenlijk niet meer hoef.<\/p>\n\n\n\nToch heb ik het druk genoeg. Edwin (de Vries, haar echtgenoot, red.) heeft een geweldig scenario geschreven met een Amerikaanse schrijfster. Daar zit een mooie rol voor mij in en dat produceren we ook. Het is nog een lang traject, maar heel leuk om mee bezig te zijn. Daarnaast wordt er een documentaire over mij gemaakt. En ik doe nog steeds veel interviews.\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\n
Blijven vechten<\/h2>\n\n\n\n Ook is Van de Ven al jaren ambassadeur van UNICEF. \u2018Er gebeurt zo veel in de wereld, daar kan ik \u2019s nachts van wakker liggen. Het lijkt zo onoplosbaar. Al die verschrikkelijke dictators die de boel verzieken voor iedereen. Veel kinderen gaan eraan ten onder. Ik vind het belangrijk dat we met z\u2019n allen blijven vechten voor een betere wereld en ons daarover uitspreken. We moeten naar elkaar omkijken.\u2019<\/p>\n\n\n\n
En dat geldt wat Van de Ven betreft natuur\u00adlijk ook in ons eigen land. \u2018Alles wordt maar wegbezuinigd. Ik zou iedereen wel wakker willen schudden: wat zijn jullie nou aan het doen? Ik zie een familielid vreselijk tussen wal en schip raken. Dan denk ik: had nou meteen in het begin beter voor haar gezorgd. Dan had ze niet drie keer naar het ziekenhuis gehoeven, wat veel meer geld kost. Het is allemaal zo penny-wise pound-foolish<\/em>. Kijk naar de asielcrisis. Eerst sluiten ze asielzoekerscentra om kosten te besparen en nu is er nergens meer plek. Dan worden mensen dus niet meer goed opgevangen en wat cre\u00eber je dan? Daar kan ik echt woedeaanvallen over krijgen.\u2019<\/p>\n\n\n\nDierbaar<\/h2>\n\n\n\n Toch staat Van de Ven positief in het leven. Haar gezin en vrienden, daar leeft ze voor. \u2018We zijn net vijf weken in Los Angeles geweest en hebben daar Paul Verhoeven en zijn vrouw Martine veel gezien. We zeiden nog tegen elkaar: niet te geloven dat we al 51 jaar bevriend zijn. In het begin met Turks Fruit <\/em>hebben we veel aan elkaar gehad. We hebben natuurlijk allebei veel te danken aan die film, daar zijn we heel gelukkig mee. En ook in de jaren daarna hebben we alles van elkaar meegemaakt, er is veel ge\u00adschiedenis. Het was een dierbaar weerzien.\u2019<\/p>\n\n\n\nBeeld:<\/strong> Anefo, Nationaal Archief<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\nWe hebben beiden veel te danken aan Turks Fruit<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Het dag in dag uit samen op de set staan, heeft Van de Ven vaker dicht bij haar collega\u2019s gebracht. \u2018Mijn carri\u00e8re is een aaneenrijging van families geweest. En die mensen zie ik ook nog steeds. Ga maar na: vanaf half zes \u2019s ochtends sta je samen op een set en dat een paar maanden lang. Ik voel me ook altijd heel verantwoordelijk. Meestal speel ik een hoofdrol. De mensen die er niet dagelijks zijn, probeer ik dan zo veel mogelijk op hun gemak te stellen. Dat geeft mij zelf ook een fijn gevoel, een beetje als moeder van de cast <\/em>en crew<\/em>. Achteraf hoorde ik wel eens dat collega\u2019s het van tevoren spannend vonden om met mij te werken, omdat ze bijvoorbeeld mijn foto op de toneelschool hadden zien hangen. Maar echt, dat is binnen een uur weg, want zo zit ik helemaal niet in elkaar.\u2019<\/p>\n\n\n\nWillen leren<\/h2>\n\n\n\n Met veel toewijding bereidde Van de Ven altijd haar rollen voor, en dat was voor haar een van de mooiste kanten van het vak. \u2018Alles wat ik weet heb ik door films geleerd. Ik leerde over het leven door mijn rollen, door met regisseurs te praten en me te verdiepen in de personages. De ene keer was ik vroedvrouw, de andere keer fotograaf. Ik heb voor Dokter Deen <\/em>lang stagegelopen bij mijn eigen huisarts. Wie heeft dat geluk? Dat je dat soort dingen mag doen? Dat zijn natuurlijk fantastische leerscholen.\u2019<\/p>\n\n\n\nDe voorbereidingen zaten niet alleen in het verdiepen in het personage. \u2018Ik heb het altijd belangrijk gevonden om ook alle technische facetten van films te begrijpen. De camera is voor mij een partner, als wij geen goed rapport <\/em>hebben met elkaar, dan kan ik de sterren van de hemel spelen, maar dan komt het niet over. Dus ik wilde altijd weten hoe het zat met het licht, de camera, de lenzen. Je speelt heel anders met een 24mm lens dan met een 50mm lens, die close-up is. En ik heb me als script girl <\/em>verdiept in continu\u00efteit. Als je niet continu bent in bepaalde shots, dan kan de regisseur het niet aan elkaar plakken. Ik heb altijd willen leren, willen weten hoe ik het beter kon doen. Dat is gewoon een interesse.\u2019<\/p>\n\n\n\nInteressanter <\/h2>\n\n\n\n De rollen veranderen natuurlijk mee met de leeftijd van een acteur. Maar de voorbereiding op een rol, dat blijft volgens Van de Ven eigenlijk altijd hetzelfde. \u2018Er is altijd heel veel werk aan de winkel om een rol goed te doen. Dat wordt niet makkelijker of sneller omdat je meer ervaring hebt. Misschien moet je er juist wel iets harder voor werken als je ouder wordt. De rollen worden vooral interessanter. Het zijn personages met meer bagage, ze hebben meer meegemaakt. Ik zou misschien nog wel eens in een koningsdrama willen spelen. Shakespeare, of iets in die categorie. Maar eerlijk gezegd is het voor mij wel klaar, ik heb genoeg gedaan. Als er iets voorbijkomt, kijk ik of ik er zin in heb. En soms lees ik een boek waarvan ik denk: nou, dat is toch wel interessant. Dat blijft altijd. Maar ik hoef niet meer zo nodig. En dat is een heel lekker gevoel.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Griezelig <\/h2>\n\n\n\n Hoe kijkt Monique van de Ven aan tegen de cancelcultuur <\/em>en de opgelegde inclusiviteit die nu door onder andere de culturele sector raast? \u2018Ik denk dat we \u2013 net als met MeToo <\/em>\u2013 door een periode van extremen moeten gaan, om uiteindelijk ergens in het midden uit te komen. Je ziet nu in elk programma en elke serie: oh ja, natuurlijk, we moeten inclusief zijn. En dat leidt af, je kijkt niet meer naar de karakters die ze spelen. Maar ja, het zal moeten. Anders verandert er niets.<\/p>\n\n\n\nIk hoef niet meer zo nodig. En dat is een heel lekker gevoel\/citaak hoef niet meer zo nodig. En dat is een heel lekker gevoel<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Als ik hoor dat we teksten gaan veranderen in boeken die lang geleden geschreven zijn, word ik daar behoorlijk gek van. Of als kinderen in Amerika niet meer mogen lezen over seksualiteit. Dat is te absurd voor woorden allemaal. En ook griezelig. Ik denk wel dat we in opstand moeten komen als het te ver gaat, er zijn grenzen. Al is het maar om ter sprake te brengen dat er ook een andere kant is.<\/p>\n\n\n\n
Uit Dokter Deen, Beeld<\/strong>: Mark de Blok<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\nNieuwsgierig blijven <\/h2>\n\n\n\n Van de Ven heeft wel idee\u00ebn over hoe we kunnen zorgen dat we niet doorslaan. \u2018Lees veel en blijf op de hoogte van politiek en kunst. Mensen gaan nog veel te weinig naar musea. Terwijl het zo heerlijk is om je onder te dompelen. Zeker als je ouder wordt, is het belangrijk om nieuwsgierig te blijven. Reis eens door Nederland, ga eens naar een stad die je nog niet kent. Wees een spons die zoveel mogelijk opzuigt, zodat je daar nog heel lang op kan teren. Dat maakt het leven zo rijk.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Beeld<\/em><\/strong>: Ester Gebuis<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Monique van de Ven","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"monique-van-de-ven","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-11-23 13:55:06","post_modified_gmt":"2023-11-23 12:55:06","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4234","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4247,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 12:23:16","post_date_gmt":"2023-06-30 10:23:16","post_content":"\nVan vallen en opstaan wordt men sterk en krachtig. Maar wat als u ouder en brozer wordt? Dan kunnen de gevolgen van een val zowel fysiek als emotioneel groot zijn. Gelukkig kunt u zelf het valrisico beperken. We geven u graag de nodige praktische tips. Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met zorgverzekeraar VGZ, die vanuit de aanvullende verzekering diverse preventiecursussen en programma\u2019s vergoedt.<\/p>\n\n\n\n
Vallen is een veelvoorkomend probleem onder ouderen. De cijfers liegen er dan ook niet om volgens Kirsten Evenblij van Veiligheid.nl, het kenniscentrum letsel\u00adpreventie: \u2018In Nederland belandt elke vijf minuten een 65-plusser op de Spoedeisende Hulp (SEH) na een valpartij. E\u00e9n op de drie ouderen valt minstens een keer per jaar. Ongeveer 10% van deze incidenten zorgt voor lichamelijke schade, zoals hoofdletsel of een gebroken heup waarvoor behandeling op de SEH nodig is. Hoe hoger de leeftijd, hoe groter de kans op een valincident. Van de 85-plussers komt de helft in een verpleeghuis terecht na een val en is het percentage ernstig letsel en verlies van kwaliteit van leven het grootst.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Valangst<\/h2>\n\n\n\n Ook wanneer er geen lichamelijke schade is, kan een val grote impact hebben. \u2018Vaak ontstaat de angst om opnieuw te vallen, waardoor iemand onzekerder wordt en minder gaat bewegen. Dit heeft ook weer gevolgen: spieren worden minder sterk, mensen verliezen hun zelfstandigheid, komen het huis minder uit en kunnen hierdoor in een sociaal isolement raken. Dan is het raadzaam om een speciale valangst-training te volgen\u2019, aldus Evenblij. Toch is er volgens de valpreventie-expert ook goed nieuws te melden: u kunt zelf veel doen om een val te voorkomen. Verderop vindt u de voornaamste tips van Veiligheid.nl.<\/p>\n\n\n\n
Combinatie van factoren<\/h2>\n\n\n\n Maar waarom wordt de kans om te vallen eigenlijk groter naarmate u ouder wordt? Volgens Evenblij is het vaak een combinatie van factoren: \u2018Uw spiermassa neemt vanaf uw vijftigste snel af, tot wel 50% op tachtig\u00adjarige leeftijd. Zorg daarom dat u dagelijks voldoende beweegt. Dit houdt de gewrichten soepel, versterkt botten en spieren, verbetert het evenwicht en zorgt ervoor dat u langer zelfstandig dagelijkse taken kunt blijven uitvoeren.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Voorkom dat u valt<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n\n\n
Medicatie en voeding<\/h2>\n\n\n\n Het uithoudings- en gezichtsvermogen nemen eveneens af, terwijl de kans op aandoeningen zoals reuma en Parkinson toeneemt. Bovendien stijgt veelal het medicijngebruik. \u2018Medicijnen kunnen, zeker in combinatie, invloed hebben op het reactievermogen en de bloeddruk. Laat u daarom goed adviseren door uw apotheker of huisarts\u2019, raadt Evenblij aan. Ondervoeding kan eveneens een rol spelen. \u2018Deze oorzaak komt vaak pas na een val aan het licht. Voldoende goede voeding is belangrijk voor uw botten en spierweefsel, en helpt om uw bloedsuiker stabiel te houden.<\/p>\n\n\n\n
Zo blijft u fit en in staat eropuit te trekken<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n\n\n
Losliggend kleedje<\/h2>\n\n\n\n Daarnaast zijn er omgevingsfactoren die het valrisico verhogen. \u2018Denk bijvoorbeeld aan een gladde vloer of een losliggend kleedje. Slecht licht, hoge drempels of te losse pantoffels kunnen eveneens een val veroorzaken. Het grootste aantal valpartijen vindt plaats in de badkamer, waar iemand uitglijdt of struikelt. Het uit bed en van de trap vallen komt ook veel voor. Kijk daarom eens kritisch naar de veiligheid in huis.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Valrisicotest<\/h2>\n\n\n\n Nederland telt zo\u2019n 1,1 miljoen ouderen met een verhoogd valrisico. Maar wanneer behoort u nu tot deze groep? Evenblij: \u2018Stel uzelf drie vragen: bent u de afgelopen twaalf maanden gevallen? Bent u bezorgd om te vallen? En heeft u moeite met bewegen, lopen of balans houden? Als het antwoord bij een of meerdere vragen \u2018Ja\u2019 is, dan heeft u een matig of verhoogd valrisico. Neem dan contact op met uw huisarts, die een valanalyse en looptest bij u kan uitvoeren.\u2019 Maar ook als u een laag valrisico heeft, is het belangrijk om u bewust te zijn van de risico\u2019s en om preventieve maatregelen te nemen. \u2018Want zo blijft u fit en in staat eropuit te trekken of uw hobby\u2019s uit te oefenen\u2019, benadrukt ze.<\/p>\n\n\n\n
Beweegprogramma\u2019s<\/h2>\n\n\n\n Evenblij adviseert ouderen dan ook om in beweging te blijven: \u2018Er is altijd een passend beweegprogramma te vinden. In Balans <\/em>is bijvoorbeeld bedoeld voor thuiswonende 65-plussers met een verhoogd valrisico. In veertien weken tijd gaan zij in een groep aan de slag met zowel de bewustwording van risicofactoren als het verbeteren van balans, mobiliteit, conditie en zelfvertrouwen. Deze cursus is niet alleen leerzaam, maar zorgt vaak ook voor nieuwe sociale contacten, merken we. Een mooie bijvangst! En voor senioren die kwetsbaar zijn, is het Otago<\/em>-oefenprogramma zeer geschikt. Deze cursus van twaalf maanden wordt op maat gemaakt en is zowel individueel als in een groep te volgen.\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\nTaboe<\/h2>\n\n\n\n VGZ vergoedt vanuit de aanvullende verzekering (het preventiebudget) vier preventieve cursussen en trainingen. De hoogte verschilt per aanvullende verzekering. Heeft u als lid van KBO-Brabant de aanvullende verzekering VGZ Zorgt? Dan heeft u een extra ruim budget. En vanaf 2024 krijgen gemeenten van de landelijke overheid de taak om valpreventie aan te bieden aan hun inwoners van 65 jaar en ouder. \u2018Zo wordt de drempel zo laag mogelijk gehouden. Niet alleen financieel gezien, maar ook door ouderen te helpen om over een stukje schaamte heen te stappen\u2019, stelt Evenblij. Volgens haar heerst er onder hen namelijk vaak een taboe op vallen. \u2018Het nadeel van valpreventie is dat de noodzaak hiervan vaak pas voelbaar is op het moment dat het u overkomt. Beseffen dat u een hoger risico loopt om te vallen, hoort echter bij het erkennen van een toenemende kwetsbaarheid bij het ouder worden. Dus neem de regie in handen, zorg ervoor dat u fit en op de been blijft door uw valrisico\u2019s te beperken.<\/p>\n\n\n\n\n\n
I<\/em><\/strong>llustratie<\/em>: Nicolas Trottier<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Hoe verkleint u het risico om te vallen?","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"hoe-verkleint-u-het-risico-om-te-vallen","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-11-23 13:49:34","post_modified_gmt":"2023-11-23 12:49:34","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4247","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4297,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 10:26:49","post_date_gmt":"2023-06-30 08:26:49","post_content":"\nHet kan uw buurman zijn. Of uw vriend. Of uw vader. Zo\u2019n 200.000 soldaten vochten vanaf augustus 1945 voor Nederland tegen een onafhankelijk Indonesi\u00eb. Maar hun verhalen horen we nauwelijks. Ze dachten de Oost te gaan bevrijden van de Jappen, maar kwamen terecht in een onafhankelijkheidsoorlog. En zwegen erover.<\/p>\n\n\n\n
Voor filmmaker Daan van Citters (30) en acteur Joenoes Polnaija (33) ging het om hun opa\u2019s. Daans opa was commandant in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Beide opa\u2019s van Joenoes waren voetsoldaat in datzelfde KNIL. Mannen die allemaal voor Nederland vochten, maar toch op geen enkele manier gelijk waren. Op zoek naar de geschiedenis van hun grootvaders, traden de vrienden letterlijk in hun voetsporen. Daan en Joenoes vertrokken naar Indonesi\u00eb, waar ze de documentaire Kleinkinderen van de Oost <\/em>maakten. Het deed de kleinzonen nadenken over goed en fout. Over slachtoffers en daders. Over trauma\u2019s die van generatie op generatie worden doorgegeven.<\/p>\n\n\n\nJapan<\/h2>\n\n\n\n Voor filmmaker Daan van Citters (30) en acteur Joenoes Polnaija (33) ging het om hun opa\u2019s. Daans opa was commandant in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Beide opa\u2019s van Joenoes waren voetsoldaat in datzelfde KNIL. Mancnen die allemaal voor Nederland vochten, maar toch op geen enkele manier gelijk waren. Op zoek naar de geschiedenis van hun grootvaders, traden de vrienden letterlijk in hun voetsporen. Daan en Joenoes vertrokken naar Indonesi\u00eb, waar ze de documentaire Kleinkinderen van de Oost <\/em>maakten. Het deed de kleinzonen nadenken over goed en fout. Over slachtoffers en daders. Over trauma\u2019s die van generatie op generatie worden doorgegeven.<\/p>\n\n\n\nWij hebben verteld wat onze opa\u2019s nooit konden of mochten bespreken<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Onafhankelijkheidsoorlog<\/h2>\n\n\n\n Augustus 1945. Na de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki capituleerde Japan. Ook Nederlands-Indi\u00eb was weer vrij, maar terug onder Nederlands regime was voor de inwoners ondenkbaar. Een nieuwe vrijheid lonkte, zonder het juk van de Nederlandse kolonisator. Soekarno riep de onafhankelijke Republiek Indonesi\u00eb uit, maar Nederland verzette zich met hand en tand. Op 17 augustus, twee dagen na de capitulatie van Japan, startte de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Tijdens die oorlog, die tot en met december 1949 zou duren, zette Nederland zo\u2019n 200.000 militairen in. Deels uit Nederland, deels van de eilanden zelf. Joenoes\u2019 opa\u2019s Simon Lumulisanaij en Frans Polnaija leefden een simpel, maar arm leven op de Molukken. \u2018Hen werd soldij geboden en kans op een beter leven\u2019, legt Joenoes hun keuze uit om zich bij het KNIL aan te sluiten. Zouden de grootvaders het anders hebben gedaan als ze vooraf hadden geweten waar ze in terechtkwamen? Dat ze hoopten net zo onthaald te worden als de Canadezen, maar in werkelijkheid dorpen moesten bestormen waar ook vrouwen en kinderen werden vermoord? Daan en Joenoes vermoeden van wel.<\/p>\n\n\n\n
Zelfmoord<\/h2>\n\n\n\nHet is niet bepaald een geschiedenis om trots op te zijn. \u2018Mijn opa deed wat hem werd opgedragen en t\u00f3ch voel je schaamte\u2019, zegt Daan. \u2018Net zoals zoveel anderen stapte mijn opa op die boot met de gedachte een land te gaan bevrijden. Maar hij kwam terecht in een heel andere oorlog. In een land waar hij niet welkom was. Dat niet van hem was. Waar hij zijn broeders zou gaan verliezen. Maar dat zeg ik als zijn kleinkind met de kennis van nu. Hij wist dat niet.\u2019 De familie vermoedt dat dat de reden is waarom zijn grootvader er niet meer is. \u2018Mijn opa heeft zelfmoord gepleegd en mijn oma kreeg te horen dat ze het er maar niet meer over moest hebben\u2019, zegt Daan. \u2018Dat er zoiets bestaat als posttraumatische stress\u00adstoornis was in die tijd nog helemaal niet bekend.\u2019 \u2018Hij heeft ook nooit over zijn tijd in de Oost gesproken\u2019, zegt Daan. \u2018Mensen vroegen de teruggekomen soldaten of het fijn was onder de palmbomen. Hoe moet je dan uitleggen wat voor gruwelijks je allemaal hebt gezien? Dan zwijg je maar.\u2019 \u2018Zijn opa heeft gezwegen, mijn opa\u2019s is altijd het zwijgen opgelegd\u2019, legt Joenoes een van de verschillen uit. \u2018Vanuit de Molukse gemeenschap is talloze keren geprobeerd om gehoord te worden. Maar niemand luisterde.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Molukse soldaten werden gerekend tot het materieel<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Materieel<\/h2>\n\n\n\n Daan heeft harde bewijzen dat zijn opa betrokken was bij wat verhullend \u2018politionele acties\u2019 worden genoemd. Zijn naam staat in offici\u00eble documenten. \u2018Commandant Van Citters heeft geen manschappen verloren\u2019, het staat er zwart-op-wit. Het zorgt voor trots, zien we in de documentaire. En voor irritatie bij Joenoes. \u2018Je praat dan toch met lof over het KNIL\u2019, zegt hij tegen Daan. \u2018Maar ik heb daar geen positieve woorden voor.\u2019 Voor Daan vielen er puzzelstukjes op zijn plaats. Voor Joenoes gebeurde dat niet. \u2018Ik hoopte dat ik tijdens het maken van deze documentaire een stukje van het persoonlijk verhaal van mijn opa\u2019s zou vinden\u2019, zegt Joenoes. \u2018Dat ik ook hun naam in documenten zou tegenkomen. Maar ik ben erachter gekomen dat ze gewoon een nummer waren. Ze stonden in het rijtje materieel. Bezittingen: 5 jeeps, 200 geweren en 500 inlanders. Dat was z\u00f3 confronterend, om dat met eigen ogen te moeten zien. Dat deed pijn. Ik wist toen dat ik nooit, maar dan ook nooit iets over hen zou kunnen vinden.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Tweederangsburgers<\/h2>\n\n\n\n December 1949. Nederland verloor de strijd, Indonesi\u00eb werd onafhankelijk. Zo\u2019n 12.500 Molukkers \u2013 vooral KNIL-soldaten en hun gezinnen \u2013 vertrokken naar Nederland. In Indonesi\u00eb lag vergelding om de hoek. Bovendien zou hun komst tijdelijk zijn. Maar de belofte dat de Molukken binnen zes maanden onafhankelijk zouden worden, werd niet waargemaakt. De Molukkers werden in Nederland opgevangen in barakken van voormalige concentratie\u00adkampen. \u2018Als tweederangsburgers\u2019, legt Joenoes uit. \u2018Voorgelogen. Zoet gehouden. Stank voor dank.\u2019 Tot op de dag van vandaag woedt er een strijd om nooit uitbetaalde soldij. En toch staat er maar bijzonder weinig over in de geschiedenisboeken. \u2018Ik voel me bevoorrecht dat ik het verhaal van mijn voorouders kan vertellen\u2019, zegt Joenoes. \u2018Dat het nu een plek krijgt in het openbaar en dat mensen ernaar willen luisteren.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Gevoelig<\/h2>\n\n\n\n Hun opa\u2019s maken het niet meer mee, die zijn inmiddels allemaal overleden. Maar andere familieleden zijn trots. Al duurde dat even. \u2018Er was weerstand tegen onze documentaire, ja\u2019, snapt Joenoes. \u2018Mijn opa was niet alleen mijn opa. Hij was ook vader, broer, oom, vriend. In onze cultuur werkt het zo dat je toestemming moet vragen aan de oudste van de familie. Die had overlegd met andere familieleden en kwam terug met een nee<\/em>. Ze wilden liever niet dat het over opa zou gaan. Het ligt gevoelig.\u2019 Daan paste het verhaal een beetje aan. \u2018De documentaire gaat uiteindelijk over Joenoes en over mij. En bij ons horen ook de verhalen van onze familie. Van onze opa\u2019s. Toen was het goed.\u2019 \u2018Uiteindelijk hebben ze de film allemaal gezien en overheerst trots\u2019, zegt Joenoes. \u2018Wij hebben verteld wat onze opa\u2019s nooit konden of mochten bespreken.\u2019<\/p>\n\n\n\nBeeld:<\/em><\/strong>Michel ter Wolbeek<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Een verzwegen verleden verfilmd","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"een-verzwegen-verleden-verfilmd","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-11-23 13:57:15","post_modified_gmt":"2023-11-23 12:57:15","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4297","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4314,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 11:17:35","post_date_gmt":"2023-06-30 09:17:35","post_content":"\nStichting OOPOEH, \u2018Opa\u2019s en Oma\u2019s Passen Op Een Huisdier\u2019, koppelt hondenbezitters aan senioren die graag op een hond willen passen. Het blijkt een regelrechte \u2018win-win-win-situatie\u2019: baasjes vinden een oppas, senioren krijgen meer beweging en de hond krijgt alle knuffels<\/strong>!<\/p>\n\n\n\n hondje Kellie<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\nIn m\u2019n eentje wandelen, dat doe ik niet zo snel<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Stichting OOPOEH zet zich in voor een actiever leven voor senioren en een (nog) leuker leven voor honden. Veel senioren zijn dol op honden, maar willen of kunnen de volledige zorg voor een eigen dier niet meer dragen. Mensen die jarenlang een eigen hond hebben gehad, missen vaak de gezelligheid en de wandelingen, maar zien nu op tegen de verantwoordelijkheid. Omgekeerd kunnen hondenbezitters vaak niet de hele dag bij hun hond zijn, vanwege werk of andere bezigheden. Honden voelen zich vaak eenzaam als de baas van huis is. Een dag kan dan best lang duren. Stichting OOPOEH biedt uitkomst: senioren kunnen zich opgeven als oppas, als maatje, voor honden in de buurt. U bepaalt zelf welke hond u gezelschap wilt houden en hoe vaak. Er zijn geen kosten aan verbonden: de inschrijving is gratis en voor de zorg van de hond hoeft u nooit financieel bij te springen. Fijne bijkomstigheid: het zorgen voor een hond is gezond! Het verbetert uw conditie, helpt tegen een hoge bloeddruk en heeft een positieve invloed op uw stemming!<\/p>\n\n\n\n
De match kan niet beter!<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
ONS Magazine <\/em>ging in gesprek met OOPOEH Hillie Andries, die sinds haar pensionering al vierenhalf jaar elke dinsdag op hond Kellie past. Tonnie Hogendoorn, baasje van Kellie, is fervent golfer en vertelt dat ze door de hondenoppas elke dinsdag \u2013 onbezorgd \u2013 naar de damesdag op de golfbaan kan. Voor Kellie zijn de oppas\u00addagen een feestje.<\/p>\n\n\n\n\u2018Als je met pensioen gaat, dan zit je ineens hele dagen thuis\u2019, vertelt Hillie. \u2018En ik wilde w\u00e9l in beweging blijven. Maar in m\u2019n eentje wandelen, dat doe ik niet zo snel. Mijn vriendin \u2013 die zelf ook een hond heeft \u2013 had het al een keer over de Stichting OOPOEH gehad. Toen ik met pensioen ging, heb ik me daar ingeschreven. Zo ben ik aan Kellie gekoppeld. En \u00e9cht, de match kan niet beter!\u2019<\/p>\n\n\n\n
Beweging \u00e9n gezelschap<\/h2>\n\n\n\n \u2018Ruim vier jaar geleden, in oktober, hebben Tonnie, Kellie en ik kennis met elkaar gemaakt. Het klikte meteen. We voelden elkaar aan, de hond en ik. We hebben toen direct afgesproken voor de dinsdag, elke week. Dan heb je structuur. Bovendien komt het goed uit met het golfen van Tonnie. Elke dinsdag om negen uur komt ze Kellie brengen. Dan ga ik met haar wandelen. Daarna krijgt ze haar eten en \u2019s middags, om een uur of twee, ga ik nog een keer met haar naar buiten. Om een uurtje of vijf wordt ze opgehaald. Zo heb ik mijn beweging en tegelijk een dag gezelschap van Kellie. Dat vind ik hartstikke leuk. Tonnie is ongeveer van mijn leeftijd, ook weduwe. Dat past wel. We bezoeken elkaar op onze verjaardagen en ze brengt mij altijd iets met Sinterklaas en Kerst. Maar zelf mag ik niets terugdoen\u2019, zegt Hillie lachend.<\/p>\n\n\n\n
Ik kijk er elke week weer naar uit<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n\n\n
Hillie Andries<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\nAllemansvriend<\/h2>\n\n\n\n \u2018Met een hond kom je ook makkelijker in contact met anderen. Je maakt sneller een praatje met de mensen die je onderweg tegenkomt. \u201cWat heeft de hond een hoop haar en wat zal ze veel geborsteld moeten worden\u201d, hoor ik vaak. Maar daar heb ik geen last van, ik heb Kellie maar een dagje in de week, ik hoef haar niet te borstelen. Voor De Zonnebloem doe ik ook werk als vrijwilligster. E\u00e9n keer in de veertien dagen ga ik langs bij een mevrouw, die ook gek van hondjes is. Kellie neem ik dan altijd mee. Dat is leuk voor haar \u00e9n het is leuk voor Kellie. Ze is echt een allemansvriendje.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Verrijking van m\u2019n leven<\/h2>\n\n\n\n \u2018Via OOPOEH ben ik een keer meegegaan naar een koffieconcert in Tivoli Vredenburg. De stichting organiseert regelmatig uitjes voor deelnemers, maar als het op een dinsdag is, dan ga ik niet, want dan heb ik Kellie natuurlijk. Het oppassen op haar is \u00e9cht een verrijking van m\u2019n leven. Ik kijk er elke week weer naar uit. En Kellie kennelijk ook. Haar baasje vertelt dat als ze hier de hoek om komt, Kellie begint te kwispelen en piepen van plezier.\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\n
Het klikte meteen<\/p>Tonnie Hogendoorn<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n\u2018Kellie is een Duits rashondje, een Elo, langharig en middelgroot. Je ziet ze niet zoveel in Nederland. Elke dinsdag speel ik golf op de damesdag en dan mag Kellie niet mee. Op andere dagen, als ik geen wedstrijd speel, mag ze wel de baan op. En ze kan nu ook wel wat langer alleen thuis zijn. Maar ze gaat nu al vier jaar naar Hillie, dus dat gaat helemaal prima. Via OOPOEH komt je hond bij mensen terecht die het fijn vinden om op een hond te passen. Dat is veel persoonlijker dan bijvoorbeeld een uitlaatservice, ook voor het beestje.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Tonnie Hogendoorn<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\nDe kennismaking<\/h2>\n\n\n\n \u2018Hillie is eerst een keer bij mij geweest om kennis te maken. Het klikte meteen en daarna heb ik m\u2019n hond voor de eerste keer bij haar gebracht. Dat verliep allemaal prima. Na een keer of drie begon Kellie zelfs al te piepen als we in de buurt kwamen. Ze is altijd blij als ze daar weer een dagje heen mag.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Ik mag haar altijd bellen<\/h2>\n\n\n\n \u2018Ze is ook een keer een weekje bij Hillie geweest, waardoor ik op vakantie kon. En als ik een keer onverwachts weg moet, mag ik haar altijd bellen. Dat vind ik heel fijn. Als ik Kellie weer op kom halen, dan maken we altijd even een praatje. Maar ons contact gaat \u00e9cht over de hond. Hillie is daar heel blij mee en ik uiteraard ook. Het is voor ons allemaal een win-win-win situatie\u2019, zegt Tonnie beslist.<\/p>\n\n\n\n
Beeld:<\/em><\/strong>Stefan Koops<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Honden oppas gezocht!","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"honden-oppas-gezocht","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-11-23 13:52:22","post_modified_gmt":"2023-11-23 12:52:22","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4314","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4327,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 15:21:55","post_date_gmt":"2023-06-30 13:21:55","post_content":"\nHoe groot de kans is op vallen, kunt u sinds kort eenvoudig laten meten op een Smart Floor<\/em>. Op de Vitaliteitsdag in Hoeven deden alle deelnemers onlangs zo\u2019n valpreventie-test.<\/p>\n\n\n\nBij de meting krijgt u een enkelband om en loopt u een paar keer op en neer over een mat. Sensoren in de mat meten de snelheid en de grootte van de passen. Daarmee wordt ter plekke een risicoanalyse gemaakt, om te signaleren of bijvoorbeeld fysiotherapie kan helpen het valgevaar te verkleinen. In Hoeven waren de reacties positief op de laagdrempelige en snelle valpreventietest, naast de al bekende metingen van onder meer bloeddruk, flexibiliteit, zicht, knijp- en spierkracht en gesprekken over mondgezondheid, voeding, alcohol \u00e9n levensvragen op onze Vitaliteitsdagen. <\/strong><\/p>\n\n\n\nVan links naar rechts : Ton van Boven, Maurice van Gelder, Nel den Elt, Frans Lefeber<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\nTon van Boven (68) <\/h2>\n\n\n\n \u2018Valpreventie is een echte aanvulling op onze vitaliteitsdagen, waarin we zoveel mogelijk verschillende checks bij ouderen willen doen. De Smart Floor <\/em>is een heel slim systeem dat je niet snel zelf in huis hebt.\u2019<\/p>\n\n\n\nMaurice van Gelder (74) <\/h2>\n\n\n\n \u2018Ik ga voor iedereen op de knie\u00ebn om de enkelband om te doen. Dat levert grappige reacties op. Als oud-fysiotherapeut vind ik deze vloer fantastisch. Het zet mensen letterlijk op de goede weg om vallen te voorkomen.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Nel den Elt (93) <\/h2>\n\n\n\n 'Ik heb een paar keer over de mat gelopen en had hele goede scores. Ik ben nog behoorlijk fit. Het is fijn om dat bevestigd te krijgen.\u2019<\/p>\n\n\n\n
Frans Lefeber (65) <\/h2>\n\n\n\n \u2018Als bewegingswetenschapper en uitvinder van de Smart Floor <\/em>wilde ik een methode ontwikkelen om ouderen snel een stuk wijzer te maken. Vroege signalering van risico\u2019s, bij voorkeur vanaf 50, helpt vallen te voorkomen.\u2019<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\nBeeld:<\/em><\/strong> Ivo Hutten<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Valpreventie met een slimme vloer","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"valpreventie-met-een-slimme-vloer","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2023-11-23 13:34:34","post_modified_gmt":"2023-11-23 12:34:34","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=4327","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":4341,"post_author":"15","post_date":"2023-06-30 15:59:24","post_date_gmt":"2023-06-30 13:59:24","post_content":"\nHoe ouder u wordt, hoe groter de kans op oogaandoeningen. Staar en maculadegeneratie zijn veel voorkomende oogziekten bij ouderen, die gelukkig meestal goed te behandelen zijn. Netvliesloslating komt wat minder vaak voor. Maar hoe herkent u ze? En wat kunt u doen?<\/p>\n\n\n\n
