patientenfederatie.nl\/ over-de-zorg\/patientenrechten<\/a>.<\/p>\n\n\n\nBeeld: <\/em><\/strong>Shutterstock <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Wat als u twijfelt over uw arts?","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"wat-als-u-twijfelt-over-uw-arts","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-01-17 14:55:35","post_modified_gmt":"2025-01-17 13:55:35","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=25983","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":25986,"post_author":"99907","post_date":"2025-02-24 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-24 07:00:00","post_content":"\nLezen verruimt je blik. Daarover zijn de dames van een leesgroep in Vlissingen het unaniem eens. Samen hebben ze al kasten vol boeken verslonden en hun leeshonger is nog lang niet gestild.<\/p>\n\n\n\n
Acht keer per jaar komen ze bij elkaar om een gezamenlijk gelezen boek te bespreken. Degene die het boek gekozen heeft, vertelt iets over de schrijver. Daarna geven de dames om de beurt een cijfer aan het boek met een korte toelichting, om vervolgens samen dieper in te gaan op onder meer inhoud en schrijfstijl. Als iedereen aan bod is geweest, wordt het volgende boek uitgedeeld en begint het leesplezier opnieuw.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Marja Dobbelaer (76) <\/strong>\u201cWe zijn in de loop der jaren leesvriendinnen van elkaar geworden. Elke middag beginnen we met een kwartiertje lief en leed. Bij de boekbespreking komen soms ook heel persoonlijke dingen op tafel. Wat we bespreken, blijft onder ons.\u201d<\/p>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nLiesbeth Nijhuis (86)<\/strong> \u201cDoor onze club lees ik boeken die ik zelf nooit zou kiezen en die me dan heel positief verrassen. Zoals laatst het boek Papegaai vloog over de IJssel <\/em>van Kader Abdolah. Ik ben hem als schrijver enorm gaan waarderen.\u201d<\/p>\n\n\n\nLies Drenth (76)<\/strong> \u201cLezen geeft mij ontspanning en een brede kijk op de wereld. Een club zorgt bovendien voor gezelligheid en ontmoeting. Ik zit ook al veertig jaar bij een groep die haiku\u2019s schrijft.\u201d<\/p>\n\n\n\nCorry de Jong (86)<\/strong> \u201cHet liefst pak ik een boek van papier, dat ruikt zo lekker. Maar de laatste tijd vraag ik ook regelmatig de digitale versie op voor mijn tablet. Dan kan ik de letters vergroten. Of ik kies een luisterboek.\u201d<\/p>\n\n\n\n\n\nBeeld: <\/em><\/strong>Ivo Hutten<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Vrienden voor het lezen","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"vrienden-voor-het-lezen","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-01-21 10:12:39","post_modified_gmt":"2025-01-21 09:12:39","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=25986","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":25991,"post_author":"99907","post_date":"2025-02-17 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-17 07:00:00","post_content":"\nPak die kans op de perfecte, passende woning als die voorbij komt, adviseert wethouder Bouke van Vught. \u201cBlijf niet wachten; dan kan het te laat zijn.\u201d Met haar vader Noud \u2013 een \u2018KBO-monument\u2019 \u2013 kijkt zij naar \u2018later\u2019. <\/p>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nSamen met de koffie komen ook de schalen snoepgoed op tafel; een flinke bak met brosse koek en een kom vol dikke stukken chocola. Niemand kijkt op van de over\u00addaad aan lekkers die op de eettafel wordt geschoven: in huize Van Vught in het dorpje Rijkevoort hoort dat er gewoon bij. We hadden het kunnen weten: Noud van Vught is een lekkerbek eersteklas. Na drie maal drie jaar \u2013 de maximaal toegestane termijn \u2013 algemeen bestuurslid te zijn geweest van KBO-Brabant, werd Noud door voorzitter Leo Bisschops uitgezwaaid met een dik pak suikergoed en marsepein als cadeau. \u201cWant zoetigheden op de bestuurstafel waren niet veilig voor hem en voor de terugweg richting Rijkevoort stopte hij altijd enkele zuurtjes en pepermuntjes in zijn jaszak\u201d, verklapte Bisschops, die Noud een \u2018KBO-monument\u2019 noemde.<\/p>\n\n\n\n\n\n
\nWat ik je nu vertel moet binnen vier muren blijven<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Rasbestuurder<\/h2>\n\n\n\n Noud van Vught (77) is aan tafel geschoven met zijn dochter Bouke (47). Om terug te kijken op hun bestuurlijke jaren \u2013 Noud was bestuurslid, Bouke is wethouder \u2013 maar ook om vooruit te kijken: naar \u2018later\u2019, als de jaren meer gaan tellen. Noud werd bij zijn afscheid als bestuurslid getypeerd als \u2018rasbestuurder\u2019. Met een dochter als wethouder moet dat dan welhaast in de genen van de familie zitten. Noud en Bouke kijken elkaar aan. \u201cNee, toch niet\u201d, concluderen ze samen. \u201cNoch mijn vader noch mijn moeder deden iets op bestuurlijk niveau\u201d, vervolgt Noud. \u201cWe hebben het zelf ontwikkeld. Ik werd rond mijn achttiende bestuurslid van de Katholieke Plattelandsjongeren in Land van Cuijk, en later voorzitter. Een flinke club was dat. Ik ben vijftien jaar raadslid in Wanroij geweest, werd gevraagd als bestuurs\u00adlid van de NCB, tegenwoordig heet die club ZLTO, was tien jaar voorzitter van de raad van commissarissen van de CHV en zat twaalf jaar in Provinciale Staten.\u201d<\/p>\n\n\n\n\n\n
Compromissen sluiten<\/h2>\n\n\n\n \u201cJe deed veel\u201d, glimlacht Bouke als haar vader de lijst van bestuursfuncties naloopt. \u201cDat zagen we vooral aan al die verschillende labeltjes op de mappen in de kast. En aan de fractievergaderingen bij ons in de keuken en het vele leeswerk dat je had. Wij leerden wat vertrouwelijkheid inhield: \u2018Wat ik je nu vertel moet binnen deze vier muren blijven\u2019, zei pa dan altijd. Haha, of iemand er ook maar enigszins in ge\u00efnteresseerd was. Bouke van Vught mag dan dertig jaar jonger zijn dan haar vader, haar lijst met bestuurlijke functies is haast net zo lang en indrukwekkend. \u201cIk was altijd heel actief in het verenigingsleven\u201d, vertelt ze. \u201cVanuit die drukke vrijwilligersrol werd ik in 2014 gevraagd om me beschikbaar te stellen voor de kieslijst van het CDA. Ik wilde meer te weten komen over het politieke wereldje, ik had een groot netwerk, heel veel mensen kenden ons pap, dus ik dacht: ja, laat ik eens vier jaar meekijken. Ik werd met voorkeursstemmen in de gemeenteraad gekozen. Vier jaar later werd ik wethouder in de voormalige gemeente Boxmeer en sinds 2022 vervul ik dezelfde functie in de fusiegemeente Land van Cuijk.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\nBezint eer ge begint, het is geen gemakkelijke baan<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Actie ondernemen<\/h2>\n\n\n\n Met de goede raad van haar vader stevig in haar oren geknoopt is Bouke nu zes jaar wethouder. Samen met haar team van ambtenaren haalt ze klinkende successen op het gebied van huisvesting voor ouderen. Zo realiseerden ze een opvallend project van \u2018gespikkeld wonen\u2019 waarbij ouderen en jongeren door elkaar wonen in een voormalig gemeentehuis. Ook vestigde Land van Cuijk landelijk de aandacht op zich met zeer ruimhartig beleid om op een eigen perceel extra woon\u00adruimte te cre\u00ebren, zonder dat daarbij sprake hoeft te zijn van mantelzorg. Senioren Brabant-Zeeland nam Land van Cuijk als lichtend voorbeeld bij aanbevelingen aan woonminister Mona Keijzer: \u201cGeef ruimte aan initiatieven die helpen de woningnood te verminderen, zoals woningsplitsen en het toestaan van (pre-)mantelzorgwoningen. Navolging van Land van Cuijk door andere gemeenten zouden wij toejuichen. Het gebeurt helaas nog te weinig en te langzaam, terwijl het aantal alleenstaanden in de toekomst nog verder gaat toenemen\u201d. Aan de verruimde \u2018bijwoonregeling\u2019 is wel anderhalf jaar gewerkt, merkt Bouke op. \u201cHet lijkt allemaal heel simpel, maar er is toch lang over gedacht en gesproken. Na heel veel praten zeiden we: n\u00fa gaan we het doen! Er komt zo\u2019n grote golf van ouderen aan, we hebben geen keus. We hebben toen de knoop doorgehakt en gaan nu elk half jaar evalueren en de regeling waar nodig bijstellen. Dit jaar gaan we nadenken over hoe we het woningsplitsen kunnen vergemakkelijken. Want het proces om een grote woning met iemand anders te delen is nog te ingewikkeld.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Niet verhuisklaar<\/h2>\n\n\n\n Nadenken over later en actie ondernemen is niet iets wat alleen voor gemeenten belangrijk is. Ook mensen zelf moeten bewust stilstaan bij de jaren die gaan komen. Noud maakt zich het meest zorgen over het langer thuis moeten blijven wonen. \u201cZolang je gezond bent, is alles ok\u00e9. Maar als je iets krijgt, moet je ook in je eigen huis blijven, of je nu wilt of niet. Daar zie ik tegenop; je mag dan hopen dat je niet vereenzaamt.\u201d Bouke knikt. \u201cHoe zorgen we dat ouderen fijn kunnen blijven wonen, ook als er meer zorg nodig is? Dat is een grote uitdaging, vooral ook door het toenemend tekort aan zorgpersoneel. Daar ligt echter ook een taak voor de senioren zelf: neem de stap om anders, om kleiner te gaan wonen op tijd! Het credo is steeds \u2018Bouw meer woningen voor senioren\u2019, maar ik merk dat de senioren vaak niet verhuisklaar zijn. Zolang mensen gezond en mobiel zijn, willen ze niet verhuizen. \u201cDat doe ik wel op het moment dat het zover is\u201d zeggen ze dan. Maar \u00e1ls het dan zover is, is de woning die ze zo graag zouden wensen niet beschikbaar. Want iedereen wil liefst ook nog in het eigen dorp blijven wonen. Dus pak de kans als die voorbij komt, is mijn advies. O\u00f3k als u nog gezond bent!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\nEr komt zo\u2019n grote golf van ouderen, we hebben geen keus<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
6.500 nieuwe woningen<\/h2>\n\n\n\n In Land van Cuijk wordt met man en macht gewerkt om in de woningbehoeften van de inwoners te voorzien. \u201cWij zijn zelf de grootste bouwontwikkelaar in onze gemeente; er lopen honderdvijftig bouwprojecten, waarvan 75 op eigen grond\u201d, illustreert de wethouder de forse inzet, om vervolgens de grote getallen iets te nuanceren: \u201cDaar zijn ook kleine projecten van tien of twintig woningen bij. En onze gemeente heeft 33 kernen.\u201d De ambitie is om in vijftien jaar meer dan 6.500 woningen te bouwen. \u201cDie zijn hard nodig, want bijna iedereen wil in Land van Cuijk blijven wonen\u201d, zegt Noud, terwijl hij het schaaltje met chocolade in de richting van de verslaggever schuift. \u201cGeen wonder, want onze gemeente is onlangs gekozen tot de gezelligste grotere gemeente van Nederland. Zeg nou zelf: hier wil je toch nooit meer weg?\u201d<\/p>\n\n\n\n\n\n
Beeld: <\/em><\/strong>Ivo Hutten <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Rasbestuurders denken aan morgen","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"rasbestuurders-denken-aan-morgen","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-01-21 10:46:33","post_modified_gmt":"2025-01-21 09:46:33","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=25991","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":25999,"post_author":"99907","post_date":"2025-02-21 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-21 07:00:00","post_content":"\nVeel stellen krijgen er vroeg of laat mee te maken dat een partner naar het verpleeghuis gaat. Een ingrijpende gebeurtenis waar veel bij komt kijken, ook op het gebied van de financi\u00ebn. Theo van Hamond is vrijwillig Wlz-adviseur en vertelt waar u op moet letten.<\/p>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nDe Wet langdurige zorg is er voor mensen die continue zorg nodig hebben, bijvoorbeeld in een Wlz-instelling zoals een verpleeghuis. Mensen die er wonen betalen een bijdrage op basis van het (eigen) inkomen en het vermogen. \u201cIk heb veel mensen een veel te hoge eigen bijdrage zien betalen\u201d, vertelt Theo van Hamond. \u201cDaarom ben ik met dit werk begonnen in Brabant. De informatie\u00advoorziening is onvoldoende op dit gebied en daardoor gaan veel mensen de mist in.\u201d<\/p>\n\n\n\n\n\n
De juiste AOW-keuze<\/h2>\n\n\n\n Voor alleenstaanden, zo benadrukt hij, is het allemaal niet zo ingewikkeld. Het wordt pas lastig wanneer u getrouwd bent en \u00e9\u00e9n van de twee naar het verpleeghuis gaat. Zodra de aanvraag is gedaan, krijgen mensen een brief van de Sociale Verzekeringsbank. Hierin kunt u kiezen voor een AOW voor alleenstaanden of gehuwden. \u201cWelke keuze u het beste kunt maken verschilt per situatie, maar hier zit \u2019m meteen de crux\u201d, vertelt Van Hamond. \u201cMensen zijn geneigd te kiezen voor de alleenstaanden-AOW omdat dit om zesduizend euro bruto per persoon gaat. Veel mensen pakken dat aan en kijken er vervolgens niet meer naar. En dan kan het goed misgaan.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Grote gevolgen<\/h2>\n\n\n\n Deze verandering in inkomen heeft grote gevolgen. Zo gaan de belastingen en premies omhoog, de huurtoeslag kan wegvallen (of minder worden) en de zorgtoeslag kan stijgen. Maar ook voor de eigen bijdrage voor de Wlz \u2013 die wordt berekend en ge\u00efnd door het CAK \u2013 kan het grote gevolgen hebben. \u201cEn dan pakt het onderaan de streep toch heel anders uit dan u van tevoren had verwacht.\u201d Bij de keuze voor de AOW-alleenstaanden wordt de eigen bijdrage overigens alleen berekend op het inkomen en vermogen van de partner in het verpleeghuis.<\/p>\n\n\n\n
Al met al is er veel om op te letten. \u201cEn de AOW-keuze kan slechts \u00e9\u00e9n keer worden aangepast\u201d, vertelt Theo. \u201cDus ik druk mensen op het hart om deskundig advies in te winnen, zeker als u er niet in thuis bent.\u201d<\/p>\n\n\n\n\n\n
Beeld: <\/em><\/strong>Shutterstock <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Wegwijs in Wlz en AOW","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"wegwijs-in-wlz-en-aow","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-01-21 10:46:48","post_modified_gmt":"2025-01-21 09:46:48","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=25999","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":26007,"post_author":"99907","post_date":"2025-02-24 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-24 07:00:00","post_content":"\nDuurzaam en sociaal: dat is hoe de inwoners van Soesterhof in Amersfoort met elkaar samenleven. Ok\u00e9, ze overleggen soms wat veel. Maar met resultaat: niemand wil weg uit deze paradijselijke woonomgeving. \u201cIk vind het een geruststellende gedachte dat ik bij mijn buren terechtkan als er eens iets is.\u201d<\/p>\n\n\n\nEerst had iedereen in Soesterhof vrij spel, tegenwoordig wordt er veel meer overlegd.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nPieter Jongsma (63) staat in de moestuin van Soesterhof en heeft zijn handen vol met kleine groene balletjes. \u201cKijk, hier ga ik kappertjes van maken\u201d, zegt hij tegen Joost van Alkemade (67). \u201cWat zijn dit dan?\u201d, vraagt die. \u201cZe komen van die Oost-Indische kers daar, met wat zoet en zuur kan ik er wel wat van maken.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Vlak bij het station in Amersfoort staan op een voormalig terrein van de NS dertig koopwoningen en twaalf huurwoningen rondom een gezamenlijke binnentuin met een eigen clubhuis. Het energie\u00adneutrale buurtje is er gekomen op initiatief van de bewoners zelf, via een zogenoemd Collectief Particulier Opdachtgeverschap, een CPO dat in 2010 werd opgericht. Tien jaar, honderden vergaderingen en duizenden beslissingen later namen de eerste bewoners er hun intrek. Nu wonen er 66 volwassenen en 34 kinderen.<\/p>\n\n\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nPrecieze cijfers zijn er niet, maar in Nederland zijn er steeds meer van dit soort CPO-projecten. Groepen vrienden, gelijkgestemden en\/of leeftijdgenoten zijn daarin zowel opdrachtgever als project\u00adontwikkelaar. Als ze een stuk grond weten te bemachtigen \u2013 wat vaak een ingewikkeld en kostbaar proces is \u2013 bouwen ze daar duurzame en toekomstbestendige woningen, vaak ook met een gemeenschappelijke ruimte en tuin. Door de sociale cohesie in dit soort woonvormen is er meer aandacht voor elkaar en is het makkelijker om elkaar te helpen, zo luidt de gedachte.<\/p>\n\n\n\n
Vrij spel<\/h2>\n\n\n\n Dat meer dan tien van de bewoners van Soesterhof op deze doordeweekse donderdag\u00adochtend samenkomen is niet per se gebruikelijk. Maar voor de foto\u2019s en een artikel in ONS Magazine <\/em>maken ze graag tijd vrij. Pieter woont hier met zijn vrouw Annelies Sturm (61), die lid is van de moestuingroep. Die moestuin ziet er keurig georganiseerd uit. In het eerste jaar was dat wel anders, lacht Annelies. \u201cToen had iedereen vrij spel, maar dat ging niet altijd goed. Dan had iemand net sperziebonen gezaaid en zag iemand anders dat aan voor onkruid. Dus toen zijn we dat wat beter gaan organiseren. Wij zorgen er nu voor dat alles goed groeit en alle bewoners kunnen oogsten wat ze nodig hebben.\u201d<\/p>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nEn zo zetten alle leden van de bewonersvereniging hun talent in. Dankzij een paar technisch onderlegde bewoners is er een grote wateropvang onder de gemeenschappelijke ruimte. Die wordt gebruikt voor de buiten\u00adkraan en het besproeien van de tuin. Anderen richten zich op communicatie, klussen aan de gemeenschappelijke ruimte of zitten in het bestuur van de bewonersvereniging.<\/p>\n\n\n\n\n\n
Mini-samenleving<\/h2>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nTwaalf miljoen euro hadden de CPO en de woningcorporatie voor dit project te besteden: aan de woningen, de binnentuin en de gemeenschappelijke ruimte die midden in die tuin staat. Dat er tien jaar nodig was om de wijk te realiseren, laat wel zien hoe ingewikkeld het soms was. Er waren ontelbaar veel onderlinge vergaderingen, gesprekken met de gemeente, met architecten en met stedenbouwkundigen. \u201cEn we moesten het ook eens worden met de woningcorporatie, die de huur\u00adwoningen zou verzorgen\u201d, vertelt Joost, die van 2015 tot en met de oplevering in 2021 voorzitter was van de bewonersvereniging en er praktisch een fulltimebaan aan had. \u201cWe wilden dat dit een energieneutrale buurt zou worden, maar ook een sociaal duurzame buurt. Daarom hebben we er vanaf het begin veel energie in gestoken om echt aan een gemeenschap te bouwen waarin er ruimte is voor ieders stem.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Socratisch<\/h2>\n\n\n\n De gemeenschappelijke ruimte in het midden van het terrein draagt daar zeker aan bij. Dit houten gebouw heeft een klein keukentje, een grote koffietafel, een zithoek, er staat een piano en aan het plafond hangt een beamer voor de maandelijkse filmavonden. Eens per maand eten de inwoners er met z\u2019n allen \u2013 op vrijwillige basis natuurlijk. Elke twee weken is er een muziekavond. En natuurlijk wordt hier ook vergaderd: elke maand is er een ALV.<\/p>\n\n\n\n
De bewoners hanteren daarbij de zogenoemde socratische besluitvorming. Dat betekent dat iedereen op z\u2019n minst \u2018geen bezwaar\u2019 heeft bij een beslissing. \u201cHet is dus niet zo dat de meer\u00adderheid de doorslag geeft\u201d, legt Joost uit. Een voorbeeld: \u201cWe moesten een besluit nemen over of we sedem, dus plantjes, of zonnepanelen op het dak van deze gemeenschappelijke ruimte zouden laten leggen. Een meerderheid was voor zonnepanelen, maar er waren ook mensen die daar bezwaar tegen hadden. Die keken er vanuit hun huis op en vonden dat niet mooi. We hebben uiteindelijk voor de zonnepanelen gekozen en langs de zijkanten van het gebouw groeien nu klimplanten.\u201d<\/p>\n\n\n\n\n\n
In het ziekenhuis<\/h2>\n\n\n\n Die investering in het sociale proces betaalt zich uit. Mensen helpen elkaar wanneer dat kan. \u201cE\u00e9n gezin heeft een kind dat wat meer zorg nodig heeft. Geregeld past er hier iemand in de buurt even een uurtje op om te helpen\u201d, vertelt Joost. Lizzy den Haan (35): \u201cEn toen een andere bewoner laatst in het ziekenhuis lag kon diens partner bijna elke dag wel ergens anders aanschuiven of eten ophalen. Ik ben nu niet hulpbehoevend, maar ik vind het wel een geruststellende gedachte dat ik bij mijn buren terechtkan als er eens iets is.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ook Joost vindt dat een prettige gedachte. \u201cDe overheid moedigt ouderen aan om al in een vroeg stadium na te denken over hoe je later wil wonen\u201d, zegt Joost. \u201cMaar de realiteit is dat maar weinig mensen dat doen. Iedereen denkt: ik word gezond oud. Ik denk en hoop dat natuurlijk ook. Maar dat ik hier een fijn vangnet heb als dat toch niet zo is, geeft rust.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Spelende kinderen<\/h2>\n\n\n\n Is Soesterhof dan een klein paradijs te noemen? Daarop reageert iedereen lachend. \u201cTja, we moeten wel veel overleggen\u201d, zegt de een. En een ander: \u201cDat is weleens vermoeiend.\u201d Want natuurlijk verloopt niet elke discussie tijdens een vergadering even soepel. \u201cHet belangrijkste thema de laatste tijd zijn de spelende kinderen\u201d, vertelt Lizzy, die in een van de huurwoningen woont. \u201cMogen die wel of niet met een bal in de binnentuin spelen?\u201d Lachend: \u201cTja, daar kunnen we eindeloos over debatteren.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Pieter en Annelies zijn halverwege ingestapt bij het CPO en maakten alle pieken en dalen mee. Annelies: \u201cHet kostte wat uithoudingsvermogen, maar we vierden tussendoor onze successen en zagen steeds vooruitgang. En nu wonen we hier fantastisch. Onze buurvrouw is zwanger, andere buren hebben oudere kinderen. Je bent een mini-maatschappij in de grotere samenleving en dat is heel leerzaam. Wij hoeven hier nooit meer weg.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Beeld: <\/em><\/strong>Michel ter Wolbeek <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Niemand wil weg uit Soesterhof","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"niemand-wil-weg-uit-soesterhof","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-01-17 16:01:06","post_modified_gmt":"2025-01-17 15:01:06","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=26007","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":26015,"post_author":"4","post_date":"2025-02-12 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-12 07:00:00","post_content":"\nChange your password day (Verander je wachtwoord-dag) is elk jaar op 1 februari een geheugensteuntje om al uw digitale wachtwoorden weer eens te vernieuwen. Maar een sterk wachtwoord verzinnen valt nog niet mee. Hoe houdt u het veilig op internet?<\/p>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nToch nog best veel mensen gebruiken wachtwoorden als \u2018123456\u2019 of \u2018wacht\u00adwoord\u2019. Handig om te onthouden, maar ook heel makkelijk te kraken. Misschien weet u het al: een sterk wachtwoord bestaat uit minstens acht tekens, inclusief hoofdletters, kleine letters, cijfers en speciale tekens, zoals # of %. Hoe langer, hoe beter. Maar onthouden is best lastig.<\/p>\n\n\n\n\n\n
Een tip: bouw alle wachtwoorden op dezelfde manier op met woorden of tekens die gemakkelijk te onthouden zijn. Bijvoor\u00adbeeld [uw lievelingsgerecht][geluksgetal] [naam website][postcode][leesteken]. Voor uw e-mail wordt het dan bijvoorbeeld \u2018Boerenkool7gmail5600JV!\u2019 en voor ONS Magazine <\/em>\u2018Boerenkool7ONS5600JV!\u2019. Zo heeft u overal een wachtwoord wat steeds n\u00e9t anders is, lang is \u00e9n toch te onthouden.<\/p>\n\n\n\nDigitale kluis<\/h2>\n\n\n\n Als alle variaties toch lastig te onthouden zijn, is er gelukkig de \u2018wachtwoordmanager\u2019. Dit is een digitale kluis die al uw wachtwoorden bewaart. Voorbeelden hiervan zijn NordPass, Bitwarden of Google Wachtwoordmanager. U hoeft dan alleen het hoofdwachtwoord van de kluis te onthouden. Zorg er wel voor dat dit wachtwoord extra sterk is!<\/p>\n\n\n\n
Uw digitale nalatenschap<\/h2>\n\n\n\n Heeft u wel eens nagedacht over wie uw digitale gegevens mag inzien en beheren na uw overlijden? Maak een lijst van accounts die belangrijk zijn voor uw nabestaanden, zoals mail, sociale media en bankzaken. Houd daarbij enerzijds rekening met uw privacy en anderzijds met het gemak en nut voor uw nabestaanden. Noteer inloggegevens en bewaar deze veilig, bijvoorbeeld in een schrift of wachtwoordmanager. Geef \u00e9\u00e9n vertrouwd persoon, bijvoorbeeld een (jonger) familielid, duidelijke instructies over wat er met de accounts moet gebeuren.<\/p>\n\n\n\n\n\n
Beeld: <\/em><\/strong>Shutterstock <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Check en verander uw wachtwoord!","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"check-en-verander-uw-wachtwoord","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-02-14 09:01:50","post_modified_gmt":"2025-02-14 08:01:50","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=26015","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":26020,"post_author":"13","post_date":"2025-02-10 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-10 07:00:00","post_content":"\nBang zijn voor de dood is menselijk. Toch hoeft dat absoluut niet, zeggen mensen die een bijna-doodervaring hebben gehad. En dat zijn er vele duizenden, over de hele wereld. Wat is een bijna-doodervaring eigenlijk? En wat steken we ervan op?<\/p>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nVeel mensen zijn bang voor de dood. We weten hoe het is om te leven, maar niet wat er gebeurt als we sterven. Toch zijn er wereldwijd vele duizenden mensen die meer kunnen vertellen. Zij hadden een bijna-doodervaring, bijvoorbeeld toen ze een hartstilstand kregen, bijna verdronken of een ernstig ongeluk meemaakten. Deze mensen hebben meestal gedetailleerde herinneringen aan wat er gebeurde toen ze dicht bij de dood waren. Niet alle verhalen zijn hetzelfde, maar een aantal elementen komt bij al deze ervaringen terug: het zien van een fel licht en het gevoel van vrede en absolute liefde. Ook zijn er mensen die hun leven als een film aan zich voorbij zagen gaan en overleden geliefden terugzagen. Is dit echt gebeurd? Of hadden al die mensen een vergelijkbare droom?<\/p>\n\n\n\n\n\n
Moeilijk te verklaren<\/h2>\n\n\n\n Een groot aantal artsen en wetenschappers heeft zich de afgelopen decennia over dit fenomeen gebogen. En wat blijkt: het is geen verzinsel of droom, maar het is wel moeilijk te verklaren hoe zo\u2019n ervaring tot stand komt. Een van de onderzoekers die zich heeft gewijd aan bijna-doodervaringen is cardioloog Pim van Lommel. Hij deed ruim dertig jaar onderzoek naar bijna-doodervaringen bij pati\u00ebnten die een hartstilstand hadden overleefd. Hij publiceerde zijn bevindingen in 2001 in het gerenommeerde Britse tijdschrift The Lancet. Zes jaar later verscheen zijn boek Eindeloos Bewustzijn \u2013 een wetenschappelijke visie op de bijna-doodervaring<\/em>. Het werd een internationale bestseller. Volgens Van Lommel is een bijna-doodervaring authentiek en niet te herleiden tot fantasie, een psychose of zuurstoftekort. Hij heeft keer op keer gezien dat een bijna-doodervaring mensen blijvend verandert. Zo verdwijnt in de meeste gevallen de angst voor de dood, en uiterlijk en materi\u00eble zaken staan niet meer hoog op de agenda. Mensen krijgen inzicht in wat belangrijk is in het leven: acceptatie, liefde en compassie.<\/p>\n\n\n\nGeborgenheid<\/h2>\n\n\n\n Een bijna-doodervaring, het is al snel zweverig of gefantaseerd. Veel mensen die dit meemaken vertellen er niet graag over omdat ze raar worden aangekeken of niet worden geloofd. Mathilde Ponds was lange tijd ook terughoudend. Zij kreeg op haar zesendertigste een herseninfarct en had een, zoals ze het zelf liever noemt, nabij-de-doodervaring. Ze kiest haar woorden zorgvuldig: \u201cHet is moeilijk uit te leggen wat ik heb ervaren. Ik lag op de intensive care van het ziekenhuis, was halfzijdig verlamd door het herseninfarct en ik voelde me ineens heel naar. Ik had mijn ogen open en hoorde een stem. Heel apart, want ik ben slechthorend en er was niemand in de kamer. Die stem zei: \u2018Je moet niet schrikken. Je gaat je bewustzijn verliezen, maar weet dat we bij je zijn\u2019. Toen was ik ineens niet meer in mijn eigen lijf, maar in een grote donkere ruimte. Wat ik hier voelde is eigenlijk niet onder woorden te brengen. Ik heb er lang niet over kunnen praten, omdat ik zo ontroerd was. Het was een heel intieme ervaring. Ik voelde een energie, warmte en geborgenheid.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\nVanuit de hele wereld zijn de ervaringsverhalen hetzelfde<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Kracht<\/h2>\n\n\n\n In de donkere ruimte zag Mathilde niets, maar ze voelde wel dat er iets of iemand was. \u201cIk had geen pijn, geen zorgen en geen besef van tijd. Het was onbeschrijflijk ontroerend. Het woord \u2018magisch\u2019 doet het tekort. Ik voelde dat mijn vader er ook was, maar hij zei niets. Ik was me ervan bewust dat achter me een fel licht was. Hier ging een enorme kracht vanuit. Ik dacht: \u2018als ik me omdraai, dan ben ik weg en kan ik niet meer terug\u2019. Ik kreeg de keuze: wil je door of wil je terug? Mijn gedachten gingen naar mijn man en kinderen en ik was direct weer in het ziekenhuis. Ik was superblij, maar ook verdrietig dat ik die warmte, geborgenheid en liefde moest missen.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Niet meer bang<\/h2>\n\n\n\nMATHILDE PONDS is voorzitter bij Stichting Netwerk Nabij-de-dood Ervaringen (NDE)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nEerstehulparts dr. Thomas Fleischmann heeft vanuit zijn beroep regelmatig te maken met bijna-doodervaringen. Hij vertelt over het patroon dat in zowel westerse als oosterse landen terugkomt en niet gerelateerd is aan geloof: \u201cMensen met een bijna-doodervaring vertellen dat hun pijn en angst weg was, en dat ze vrede, kalmte, rust en soms vreugde ervoeren.\u201d Sommige van zijn pati\u00ebnten konden tijdens de reanimatie hun eigen lichaam zien met de artsen en verpleegkundigen eromheen, alsof ze erboven zweefden. \u201cZij konden zien wat we deden en horen wat we zeiden \u2013 terwijl er geen enkele hersenactiviteit was. We kunnen dit niet wetenschappelijk verklaren, maar vanuit de hele wereld zijn de ervaringsverhalen hetzelfde. Ruim 98 procent van de mensen met een bijna-doodervaring beschrijft die als comfortabel, fijn, warm en kalmerend, met een aantrekkelijk, fel licht.\u201d Ook Fleischmann geeft aan dat de meesten daarna \u2013 98 tot 100 procent \u2013 absoluut niet meer bang zijn voor de dood. Dit geldt inmiddels ook voor hemzelf.<\/p>\n\n\n\n
Gemis<\/h2>\n\n\n\n Mathilde Ponds vond het een prachtige ervaring, waar ze nog regelmatig heimwee naar heeft. \u201cSoms voelt het alsof ik er in het leven buiten sta, vervreemd van de wereld, omdat ik niet meer dat contact kan maken dat ik daar heb ervaren. Ik voel me afgescheiden van de rest, terwijl er geen scheiding is. Dat is lastig. Ik heb dan ook jaren mijn mond gehouden, om te voorkomen dat ik voor gek werd verklaard. Hierdoor kwam ik in een depressie terecht. Daar ben ik weer uitgekomen, maar het gemis is er nog steeds.\u201d Mede daarom heeft ze zich aangesloten bij de Stichting Netwerk Nabij-de-dood Ervaringen (NDE), waar ze inmiddels voorzitter van is. Deze stichting is in het leven geroepen door een chirurg, een cardioloog, twee psychologen en een co\u00f6rdinator en is onderdeel van de International Association for Near-Death Studies (IANDS) in de Verenigde Staten. Met als eerste doel: het verrichten van weten\u00adschappelijk onderzoek naar het verschijnsel nabij-de-doodervaring. Dit onderzoek werd in tien algemene ziekenhuizen in Nederland gehouden onder gereanimeerde hartpati\u00ebnten. Inmiddels geeft de stichting informatie over NDE\u2019s, via onder meer de website, lezingen en symposia. \u201cWe willen een positief gevoel uitstralen en mensen bij elkaar brengen die dit hebben meegemaakt, zodat ze er met elkaar over kunnen praten.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\nAl is er maar \u00e9\u00e9n persoon die minder angstig is, dan is het al waardevol<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Troostende boodschap<\/h2>\n\n\n\n Om mensen die doodgaan bij te staan en te troosten werkte Mathilde Ponds onder meer in een high care hospice. \u201cIk ben niet meer bang voor de dood. Ik weet hoe fijn het is aan de andere kant. Je hebt geen zorgen, ongemakken en verantwoordelijkheden meer. Je komt thuis in rust, vrijheid en ruimte. Die troostende, geruststellende boodschap geef ik mensen graag mee. Het is voor mij niet een kwestie van geloven, maar weten. Al is er maar \u00e9\u00e9n persoon die minder angstig is door mijn verhaal, is het al waardevol.\u201d<\/p>\n\n\n\n\n\n
Beeld: <\/em><\/strong>Shutterstock <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Niet bang om te sterven","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"niet-bang-om-te-sterven","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2026-02-17 11:47:57","post_modified_gmt":"2026-02-17 10:47:57","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=26020","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":26027,"post_author":"99907","post_date":"2025-02-03 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-03 07:00:00","post_content":"\nVeel mensen hebben wel een beeld bij een hospice: zo\u2019n plek waar mensen de laatste weken van hun leven doorbrengen. Maar hoe kiest u een hospice die goed aansluit bij uw wensen? En hoe zit het met de kosten?<\/p>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nHospices kunnen sterk verschillen, maar zijn altijd gericht op palliatief terminale zorg (PTZ). Deze zorg is niet gericht op genezen, maar op klachtenverlichting en een zo hoog mogelijke kwaliteit van leven. Hospices zijn bedoeld voor mensen met een levensverwachting van minder dan drie maanden. Is er toch langer zorg nodig, dan is dat vaak bespreekbaar.<\/p>\n\n\n\n
Mensen in hun laatste levensfase zijn kwetsbaar. Daarom is het fijn dat er in hospices meestal 24 uur per dag zorgverleners beschikbaar zijn, vaak nog aangevuld met vrijwilligers voor extra ondersteuning. Veel mensen denken dat de sfeer in een hospice alleen maar zwaar of verdrietig is. Maar mensen hebben het er ook gezellig met elkaar. Samen spelletjes spelen of gewoon een praatje maken, dat kan in zo\u2019n periode fijn zijn.<\/p>\n\n\n\n\n\n
Aanmelden<\/h2>\n\n\n\n Bij de meeste hospices kunt u een afspraak maken voor een vrijblijvende rondleiding. Tijdens deze rondleiding krijgt u een beter beeld van de omgeving en er is aandacht voor al uw vragen. Inschrijven kan meestal direct bij de hospice zelf. Dat kan ook uw arts of familie voor u doen. In de meeste gevallen volgt hierna een telefonische intake. Hierbij kunt u vragen verwachten als \u2018Wat is uw zorg\u00adbehoefte?\u2019 en \u2018Waar kunnen wij rekening mee houden?\u2019. Houd ook uw Burgerservicenummer bij de hand.<\/p>\n\n\n\n
De kosten<\/h2>\n\n\n\n De vergoeding voor een hospice hangt af van uw situatie. Ontvangt u zorg via de Wet langdurige zorg (Wlz)? Dan worden de kosten volledig vergoed, maar betaalt u een maandelijkse eigen bijdrage. Zonder Wlz-zorg krijgt u een volledige vergoeding via de basis\u00adverzekering, na betaling van uw eigen risico. Daarnaast kan een hospice extra kosten rekenen, bijvoorbeeld voor huur, maaltijden of de wasserette.<\/p>\n\n\n\n
Zorg en rust<\/h2>\n\n\n\n Wanneer u kiest voor een hospice wordt er ineens van alles van u verwacht. Dat kan \u2013 vooral tijdens zo\u2019n lastige periode \u2013 overweldigend zijn. U kunt altijd terecht bij uw huisarts voor vragen en hulp bij het maken van keuzes.<\/p>\n\n\n\n\n\n
Beeld: <\/em><\/strong>Shutterstock <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Thuis in de laatste fase","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"thuis-in-de-laatste-fase","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-01-21 10:45:04","post_modified_gmt":"2025-01-21 09:45:04","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=26027","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":26032,"post_author":"13","post_date":"2025-01-31 08:00:00","post_date_gmt":"2025-01-31 07:00:00","post_content":"\nVilla Pardoes zorgt voor een tijd die telt. Niet alleen voor de honderden gezinnen met ernstig zieke kinderen die er jaarlijks vakantie vieren, maar ook voor de bijna tweehonderd betrokken vrijwilligers.<\/p>\n\n\n\n
Tientallen jaren verdienden ze hun kost in de Efteling, nu doen ze al jarenlang vrijwilligerswerk bij de buren. Pal naast het bekende attractie\u00adpark ligt Villa Pardoes. Achtbaan Python racet nog net niet door de tuin van het markante gebouw, dat als een gigantisch slakken\u00adhuis in de Brabantse bossen ligt. Jan Verhoeven (88) en Nellie van Dongen (72) zijn meerdere uren per week in de Villa te vinden. Jan is lid van de tuinploeg, Nellie is gastvrouw. Vrijwillig en onbetaald. Maar ook onbetaalbaar, want ze krijgen er zoveel voor terug, vertelt het tweetal. Villa Pardoes is een vrolijk en kleurrijk vakantieverblijf voor gezinnen met kinderen tot en met twaalf jaar met een ernstige, levensbepalende ziekte of aandoening. De zieke kinderen komen uit heel Nederland. Ze beleven er een week lang een onvergetelijke vakantie, en hun broertjes, zusjes en ouders ook. Want de zorgen over het ziek zijn verdwijnen voor even en zeven dagen lang staan plezier en pret, maar ook rust en aandacht voor elkaar, voorop.<\/p>\n\n\n\n\n\n
Zeshonderd gezinnen<\/h2>\n\n\n\n Villa Pardoes heeft twaalf inpan\u00addige themahuisjes die grenzen aan een sfeervol overdekt binnen\u00adplein. De huisjes hebben namen als Ridder, 1001 Nacht, Circus, Space, Barbie, Regenboog en Safari en zijn volledig volgens dat thema ingericht. Elk jaar mogen ongeveer zeshonderd gezinnen in de bijzondere Villa verblijven. Wie in de Villa logeert heeft \u00e9\u00e9n groot voorrecht: via een speciaal poortje kunnen gasten elke dag en zo vaak men wil de Efteling binnengaan. In het pretpark kennen de Villa-vrijwilligers Nellie en Jan de weg op hun duimpje; ze werkten er zelf decennialang. Nellie verdiende haar sporen in de horeca en verblijdde kinderen met ritjes in de draaimolen. Jan tekende als architect diverse gebouwen in het nationale sprookjespark: \u201cVan de Indische Waterlelies tot Vogel Rok\u201d. De twee krasse senioren zetten tegenwoordig hun kwaliteiten in voor Villa Pardoes.<\/p>\n\n\n\n
\nEenmaal terug in de Villa komen de verhalen<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Grote tuin<\/h2>\n\n\n\n \u201cElke maandagochtend ga ik met acht andere vrijwilligers \u2018de tuin poetsen\u2019\u201d, lacht Jan. \u201cWe schoffelen en harken, planten bloemen, struiken en hagen, snoeien en halen dood hout weg. De Villa heeft een grote tuin, dus er is altijd veel te doen. Er zijn drie tuinploegen met samen ongeveer twintig vrijwilligers. De wat jongere tuinmannen doen het iets zwaardere werk, zoals graaf\u00adwerk voor kabels en leidingen. Die snotpinnen zijn ook allemaal wel zeventig-plus hoor; veel van de vrijwilligers zijn al wat op leeftijd.\u201d Jan vindt dat hij eer heeft van zijn werk: \u201cVooral de ouders vertellen dat ze rust en ontspanning vinden in de bosrijke tuin, die elk jaar weer mooier wordt. En ik geniet weer van de vriendschap en de kameraad\u00adschap in onze vrijwilligersgroep. We vermaken ons met elkaar, en ondertussen wordt er ook flink gewerkt.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ritje in de koets<\/h2>\n\n\n\n Nellie van Dongen is gastvrouw in Villa Pardoes. Ze beantwoordt alle vragen die de vakantievierende gezinnen hebben en ontzorgt hen. Elke dinsdagochtend is ze in de Villa present, en soms ook op maandagavond. \u201cDe leukste werktijd is eigenlijk \u2019s avonds, want dan komen de kleine gasten terug met de belevenissen van die dag. Dan zijn ze naar de Beekse Bergen geweest of naar Toverland. Of ze hebben als een prinsesje in een koets een rit gemaakt door de bossen en duinen. Eenmaal per week komt er een zestal paard-en-wagens voorgereden. Dan mogen de families mee op pad. M\u00f3gen, niks hoeft hier, het mag. Wij zorgen dan voor warme chocolademelk en koffie voor onderweg. Eenmaal terug in de Villa komen de verhalen. Dat is wat wij hier misschien wel het meeste doen: luisteren, en er zijn voor de gasten. Er groeit een band tussen de kinderen die hier logeren, en vaak ook tussen de ouders. De kleintjes spelen de hele dag met elkaar, de ouders vinden onderling herkenning en erkenning. Ze delen lief en leed, maar ook metworst\u201d, lacht Nellie. \u201cWe hadden laatst een familie uit Haaksbergen en vader vroeg of wij ook Twentse metworst hadden. We hebben veel \u2013 gasten treffen bij aankomst een compleet gevulde koelkast in hun vakantiehuisje aan \u2013 maar geen Twentse met\u00adworst. Daarom toog de man naar de supermarkt in het dorp en hij kwam terug met de befaamde worst. Die ging in plakjes op een schaal rond op het gezellige picknickplein in onze centrale hal.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Eitjes bakken<\/h2>\n\n\n\n Jan en Nellie treffen elkaar niet alleen bij Villa Pardoes, ze zien elkaar ook bij activiteiten van KBO Kaatsheuvel, waarvan ze beiden lid zijn, en bij het wekelijk\u00adse sporten. \u201cIn het plaatselijke buurthuis liggen we eerst op een matje en maken we alle spieren los\u201d, vertelt Jan. \u201cDaarna sporten we nog wat, bijvoorbeeld een potje volleybal.\u201d Nellie fietst vaak samen met een KBO-groep \u2013 \u201cAl is dat sinds ik een vriend heb iets minder geworden\u201d, glimlacht ze \u2013 en ze doet aan yoga. \u201cElke dinsdag bak ik tussen de middag eitjes voor alle vrijwilligers en mede\u00adwerkers van Villa Pardoes, soms wel veertig.\u201d Lekker eten speelt sowieso een hoofdrol in het bij\u00adzondere vakantieverblijf: \u201cIedere vrijdag is er voor alle gasten pasta en er is ook een wekelijkse avond waarop teams van bedrijven voor de kinderen en hun families pannenkoeken bakken.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Muffins en cupcakes<\/h2>\n\n\n\n In Villa Pardoes krijgt het hele gezin aandacht; het draait niet alleen om het verwennen van het zieke kind. Dat vertaalt zich ook in de werkzaamheden van Jan en Nellie. \u201cDe ene keer meten we de waterkwaliteit in het Bubbel\u00adparadijs, de andere keer verzorgen we een luxe high tea voor alle mama\u2019s en papa\u2019s\u201d, vertelt Nellie. \u201cTerwijl de ouders genieten van scones, muffins en cupcakes zijn de kleintjes aan het spelen onder toezicht van medewerkers en vrijwilligers. Zo kunnen de vaders en moeders ook lekker ontspannen.\u201d En dat wordt enorm gewaardeerd, blijkt uit een passage uit het gastenboek van de Villa: \u2018Hier is het zieke kind onderdeel van het gezin, in plaats van het gezin onderdeel van het zieke kind\u2019.<\/p>\n\n\n\n\n\n
Beeld: <\/em><\/strong>Arnold Reyneveld<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Genieten van de tijd die telt","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"genieten-van-de-tijd-die-telt","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-04-30 16:21:15","post_modified_gmt":"2025-04-30 14:21:15","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=26032","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":26043,"post_author":"99907","post_date":"2025-02-19 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-19 07:00:00","post_content":"\nWim Mourits is een van die vele trouwe bezorgers die elke maand ONS Magazine op de mat laten ploffen. Dat doet hij al vijftien jaar met plezier. Op de fiets en met zijn hoofd in de wind maakt hij zijn rondje door Soest-zuid.<\/p>\n\n\n\n\n\n
\u201cEen beetje regen doet mij niks, ik stap gewoon op de fiets. Tenzij het echt bar en boos is, dan ga ik een dagje later. In mijn kratje liggen dertig magazines, plus het lokale blad. Een route van zo\u2019n acht kilometer denk ik. Bij iedereen werp ik even snel een blik naar binnen om te zien of alles goed is. Soms maak ik een praatje. Laatst stond er net iemand in de gang toen ik de ONS naar binnen drukte. \u2018Dankjewel!\u2019 hoorde ik luid terug. H\u00e9, een pratende brievenbus denk ik dan, mijn humor. Een paar maanden geleden lag ik na een hartinfarct in het ziekenhuis. Toen heeft mijn vrouw de bezorging overgenomen. Het moet toch even gebeuren. Nu kan ik het zelf weer. Conditioneel heb ik wel wat ingeleverd, maar ik doe wat ik kan. Niet zeuren en gewoon doorgaan, dat is mijn levensmotto.\u201d<\/p>\n\n\n\n <\/figure>\n\n\n\nBeeld:<\/em><\/strong> Ivo Hutten<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"\u2018Elke maand weer een mooi rondje\u2019","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"elke-maand-weer-een-mooi-rondje","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-01-21 10:44:08","post_modified_gmt":"2025-01-21 09:44:08","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=26043","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":26387,"post_author":"3","post_date":"2025-02-14 08:00:00","post_date_gmt":"2025-02-14 07:00:00","post_content":"\nLaat in februari uw Energienota vrijblijvend checken door Energiebesteding, al meer dan tien jaar de betrouwbare energiepartner van uw seniorenvereniging. De deskundige adviseurs checken binnen enkele minuten of u nog goed zit. Kan het voordeliger? Dan krijgt u advies en profiteert u van de extra scherpe actietarieven in februari. Zit u nog goed? Dan hoort u het ook.<\/p>\n\n\n\n
Steeds meer leden weten de weg naar Energiebesteding te vinden en vragen advies door hun energienota te laten checken. Een mooie ontwikkeling. Daarnaast loont het voor de meeste leden om zich aan te sluiten bij ONS Energie. <\/p>\n\n\n\n
Hoe kan ik mijn energienota laten checken? <\/h2>\n\n\n\n Neem contact op of laat een terugbelverzoek achter op de website kbo.energiebesteding.com\/check. U kunt ook bellen op (085) 486 33 60 (maandag t\/m vrijdag van 09.00 \u2013 17.00 uur). Mailen kan naar: ons-energie@energiebesteding.nl<\/a>. <\/p>\n\n\n\nE\u00e9n van de deskundige en vriendelijke adviseurs helpt u graag. U krijgt bij Energiebesteding altijd een eerlijk en betrouwbaar advies.<\/p>\n\n\n\n\n\nMevrouw Ansems: \u201cGoed advies en veilig. Fijn dat er veel telefonisch kan. Geweldig!\u201d<\/figcaption><\/figure>\n","post_title":"Zit u nog goed?","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"zit-u-nog-goed-2","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-06-12 09:54:52","post_modified_gmt":"2025-06-12 07:54:52","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/onsmagazine.nl\/?post_type=article&p=26387","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"}])'
class="c-select js-sort">Toon alles Artikelen Korte berichten