Oerend hard op antieke motoren

Met name de mannen kijken verlekkerd naar de klassieke motorfietsen die in slagorde staan opgesteld in de showroom van Yesterdays. En ook al zijn alle antieke modellen piekfijn in orde, een deukje of krasje mag zichtbaar blijven. “Je mag gewoon zien dat het een oud beestje is.”

Bertus en Tinus, ze waren de koningen op de weg. Want Bertus had een Norton en Tinus een BSA. Er gaat nu vast een belletje bij u rinkelen. Inderdaad: Bertus en Tinus gingen Oe-oe-oerend hard in het gelijknamige liedje van Normaal. “Langzaam rijden dat deeien zie nooit, dat vonden zie toch maar tied verknooid”, zong Bennie Jolink in 1977 over de twee stoere motorrijders. Helaas liep het voor Tinus en Bertus slecht af – “Deur ’n zatte kerel die de snelheid van een motor niet kent” – want anders hadden ze ongetwijfeld hun ogen uitgekeken bij Yesterdays in het Limburgse Nederweert. Daar staan vele tientallen klassieke motorfietsen te pronken, ook de bij de twee betreurde Achterhoekers zo geliefde Norton en BSA.

Prijskaartjes

“Kijk eens hoe die blinkt.” Vol bewondering kijken drie vrouwelijke leden van Senioren Vereniging Waalre naar het glimmende chassis van de Indian Powerplus uit 1916. Voor nog geen 40.000 euro mogen ze ’m meenemen, staat op het kaartje dat aan het stuur hangt. De vrouwen giechelen wat: dat trekt hun AOW’tje niet. Samen met tien andere leden van hun senioren­vereniging bezoeken ze Yesterdays, een in vooroorlogse motorfietsen gespecialiseerde handelaar. Het groepje krijgt een rondleiding door de in stijl gedecoreerde showroom. “Dames, dames, even opletten”, haalt Joost Heesakkers de bezoekers weer bij de les. Heesakkers rolde in september 2024 in de droombaan van motor­medewerker. “Ik mag op alle motoren hier rijden, ook op de exemplaren die ik nooit kan betalen”, glimlacht hij. Een snelle blik op enkele prijskaartjes leert dat voor de duurste machine anderhalve ton op tafel moet worden gelegd.