‘Ik had ook schaatser kunnen zijn’

Joop Zoetemelk vergaarde zijn eeuwige wielerroem onder meer bij de Tour, La Vuelta en tijdens het wereldkampioenschap. Hoewel de fiets noodgedwongen geen rol meer speelt in zijn leven, blijft hij zoveel mogelijk in beweging. “Ik wandel veel, tuinier en hak hout.”

Blijf maar gewoon Joop.” Die goede raad kreeg de beroemdste wiel­renner die Nederland ooit heeft gekend van huis uit mee. Joop Zoetemelk won in 1979 La Vuelta. Een jaar later klom hij op de Champs-Élysées op de hoogste trede van het erepodium van de Tour de France. En hij won in 1985 het wereldkampioenschap wielrennen op de weg. Toch raakte hij zijn Hollandse nuchterheid geen moment kwijt. “Ik word nog steeds herkend; mensen spreken me vaak aan”, vertelt hij in zijn landelijk gelegen huis op een half uur rijden van Parijs. “Ja, ook in Frankrijk. Ik ben kennelijk nog steeds eenrolmodel, maar daar blijf ik nuchter onder. Ik ga niet naast mijn schoenen lopen; ik ben ermee opgegroeid.”

Naast nuchterheid kenmerkt ook bescheiden­heid de inmiddels 79-jarige wielerlegende. Tijdens zijn carrière eindigde hij maar liefst zes keer als tweede in het eindklassement van de Tour de France. In 288 andere wedstrijden eindigde hij ook op de tweede plaats. Dat leverde hem de bijnaam De Eeuwige Tweede op. Maar met winsten in de Tour, de Vuelta en op het WK, en eerste plaatsen in maar liefst 425 andere wedstrijden lijkt De Eeuwige Eerste een meer passende titel. Zoetemelk glimlacht. “Maar ik heb niet zoveel gewonnen als Eddy Merckx of Bernard Hinault, en ook geen échte klassiekers”, nuanceert hij de door ONS voorgestelde eretitel. “Met De Eeuwige Tweede ben ik wel tevreden. Ik ben heel blij met hoe mijn carrière gelopen is.” En dan lachend: “Ik ben zelfs ooit Nederlands kampioen veldrijden én skiën geweest!”