‘Eenzaamheid vraagt om ontmoeting’

Rouw, verdriet en eenzaamheid: we krijgen er allemaal mee te maken. Volgens oud-docent Rob Rijkschroeff hoort dit bij het leven en moeten we af van het taboe dat hier op rust. “Laten we meer contact met elkaar zoeken.”

Rob Rijkschroeff brengt al zijn hele leven graag mensen met elkaar in verbinding. “Dat vind ik belangrijk, zeker voor mensen die eenzaam zijn.” Zelf is de Zeeuw ook regelmatig eenzaam, maar hij zoekt het alleen zijn vaak bewust op. Voor hem is dit een vorm van meditatie. Hij legt uit: “Eenzaamheid hangt vaak samen met de dood, ook bij mijn vrouw Yvonne en mij. Onze middelste zoon koos er in 2022 voor om een einde aan zijn leven te maken. Toen ben ik elke dag bewust alleen in het tuinhuis gaan zitten om in stilte te schrijven. Het werd een bundel met 39 gedichten: één voor elk jaar dat hij er was. Eenzaamheid hoort bij het leven, net als lijden en verdriet. Het is belangrijk hier juist over te praten. Zo liep ik gisteren met Yvonne te wandelen, toen we een vrouw tegenkwamen die kortgeleden haar man was verloren. We konden ons voorstellen dat zij zich eenzaam en verdrietig voelt. Het kan moeilijk en eng zijn om hiernaar te vragen, maar wij weten uit ervaring dat het belangrijk is om dat toch te doen. Zo vroeg ik hoe het op haar werk ging, en of ze daar steun kon vinden. Zo’n gesprek lucht op, is altijd leerzaam en hierdoor geven we elkaar weer nieuwe energie. Ik geloof erin dat we elkaar verder kunnen helpen door over rouw, verdriet en eenzaam­heid te praten. Durf het te benoemen en te delen. Zo doorbreken we het taboe.”