Zoveel meer dan Eén kopje koffie en Dikkertje Dap

Zanger Nol Havens, bekend van VOF de Kunst, hield van jongs af aan rekening met iedereen. Als zestiger mag hij van zichzelf selectiever zijn. “Het is fijn om niet meer alles te hoeven doen. Vroeger zei ik overal ja op. Ik wilde niet te lang stilstaan bij oud succes. Bovendien was ik altijd nieuwsgierig naar nieuwe dingen. En dát heb ik gelukkig nog steeds.”

Nol Havens leerde al vroeg dat het leven niet altijd loopt zoals het hoort te lopen. De zanger komt uit een traditioneel katholiek gezin in Tilburg. Hij heeft twee oudere broers en had een jonger zusje dat zwaar gehandicapt was. Zijn ouders hadden al genoeg zorgen over zijn zusje, dus de jonge Nol werd al vroeg zelfstandig en zocht volop contact in de buurt. “Ik hield erg van mijn buurt, ik heb daar een fantastische jeugd gehad. Vroeger had je de kindervakantieweek met natuurlijk als afsluiter de bonte avond met playbackshow. Dat vond ik ontzettend leuk om te doen en het voelde ook meteen vertrouwd. Ik probeerde het verdriet van thuis te compenseren door de lolbroek uit te hangen. Ik zorgde er in elk geval voor dat het niet aan mij lag.” Toen het niet meer ging thuis, kwam zijn zusje in de Hans Bergerkliniek in Breda te wonen. “Op zondag gingen wij bij haar op bezoek. Dan waren we meestal de hele dag op pad, omdat we ook mijn oudste broer opzochten in Den Bosch. Ik had altijd het dilemma dat ik mijn zusje wilde zien maar ook graag buiten wilde spelen. Mijn vader kon niet altijd mee door zijn onregelmatige diensten en mijn andere broer en ik voelden ons dan schuldig als mijn moeder die reis alleen moest maken. Ik ben dus vaak mee geweest. De dagen dat mijn zusje naar huis kwam, zorgde ik dat ik er was om lol met haar te maken.”