Praten over rouw en verlies vinden we vaak ongemakkelijk. Toch is een open gesprek mogelijk én waardevol. Het project SterfTalks, een reeks gefilmde gesprekken over dit onderwerp, maakt dit laagdrempeliger.
Je ziet in de supermarkt een bekende die een naaste heeft verloren. Je schiet een ander gangpad in omdat je niet weet wat je moet zeggen. Herken je dat beeld?”, vraagt theatermaker Adelheid Roosen. “ Mensen die rouwen vragen om contact, maar de mensen om hen heen houden vaak afstand. Open zijn over de dood en verlies is voor veel mensen lastig. Als iemand anders het meemaakt, maar ook als we het zelf meemaken. Vroeger, in mijn kindertijd, stonden we meer in verbinding met de dood. De aanwezigheid ervan was vanzelfsprekender en meer zichtbaar in onze levens. Zo hadden we rituelen die hierin een mooie functie vervulden. Bijvoorbeeld grote rouwstoeten die de overledene te voet naar een laatste rustplaats vergezelden. Als jong kind herinner ik me goed dat vrouwen die een stoet voorbij zagen komen hun schort afdeden, narcissen uit de tuin plukten, en meeliepen. Dat soort gezamenlijke beleving heeft op den duur plaats gemaakt voor persoonlijke beleving.”
Dit artikel is exclusief voor leden
Word lid en:
lees direct alle artikelen op deze website ontvang 11x per jaar ONS Magazine in de brievenbus ontvang 12x per jaar een digitaal magazine in uw mailbox maak iedere dag gratis 8 puzzels ga eropuit met veel voordeel profiteer van leuke aanbiedingen
Bent u al lid, log dan in om dit artikel te lezen.
Inloggen
Bent u al lid? Dan heeft u als het goed is een activatiemail gehad om uw account te activeren. Als u deze niet gehad heeft neem dan contact op met uw lokale provincie of maak direct een account aan.