Samen wonen en samen leven

Nadenken over toegankelijkheid, betaalbaarheid en beschikbaarheid van woon- en zorgvoorzieningen is heel belangrijk. Maar nóg belang­rijker is nadenken over hoe we met elkaar omgaan en hoe we willen samenleven, vindt Martin van Rijn, tot voor kort voorzitter van woningcorporatiekoepel Aedes.

In de tijd dat mijn grootvader en grootmoeder een dagje ouder werden, schreven heel veel mensen die de leeftijd van zestig jaar naderden zich in voor het bejaardenhuis. De reden was vrij simpel: daar was het comfortabeler dan thuis. Het tehuis beschikte al over centrale verwarming en goed sanitair, zoals een douche. In veel huizen waren die voorzieningen toen nog niet aanwezig.” Aan het woord is Martin van Rijn, oud-staatssecretaris en -minister en tot voor kort bestuursvoorzitter van de landelijke branchevereniging van woningcorporaties Aedes. Van Rijn constateert dat op het gebied van woon-zorgvoorzieningen voor ouderen zich een stille revolutie heeft voltrokken. “In 1980 woonde ongeveer dertig procent van de 75-plussers in een tehuis. Dat is nu iets meer dan tien procent en de voorspellingen zijn dat dit in 2040 nog slechts acht procent zal zijn.”